woensdag 31 december 2008

2008 verdwijnt stilletjes aan in de geschiedenisboeken...

Op deze laatste dag van 2008, zoals zovele anderen ook een lijstje van mij. Veel dingen al gedaan of beleefd, want eerlijk is eerlijk, het krijgen van de mazelen bv. (punt 88) is nu niet echt iets waar je zelf voor zorgt.
Lees en ontdek welke BV's ik al kuste...

Voor de rest wens ik iedereen een prettige oudejaarsavond. En moge 2009 je meer geluk brengen dan 2008, want meer geluk kan iedereen wel gebruiken.

1.een eigen blog begonnen
2.geslapen onder de blote hemel
3.gespeeld in een band
4.in Hawaiï geweest
5.een vallende sterrenregen gezien
6.meer dan je kon missen aan een goed doel geschonken
7.Disneyland of de Efteling bezocht. Enkel de Efteling, al tientallen keren. .
8.Een berg beklommen Goh, definieer “berg”…. Ik heb wel al eens bergop gestapt. Maar echt klimmen, is misschien wat overdreven…
9.een sprinkhaan gevangen.
10.een solopartij gezongen (voor publiek). Gisteren nog, een optreden met de Wii Singstar van Highschool Musical. Publiek (mijn 3 kinderen en man) waren toch voor 3 kwart enthiousiast.
11.gebungeejumped
12.Parijs bezocht. Al enkele keren, nu is het wel al lang geleden. 15 jaar om precies te zijn. Tijd om eens terug te gaan, dunkt me. Rap nog wat hints rondstrooien…
13.in een storm op zee gezeten
14.jezelf een kunstvorm aangeleerd Ja, dansen.
15.een kind geadopteerd
16.bij Comme chez Soi gegeten. Nee, maar vrienden van ons hebben nu 1 ster, en ik vind het er HEERLIJK.
17.In de bovenste bol van het Atomium geweest. Vlak na de heropening, samen met de kinderen.
18.je eigen groenten gekweekt. Ieder zijne stiel…
19.de Nachtwacht of de Mona Lisa gezien .
20.in een nachttrein geslapen. Met de veertienjarigen naar St-Luc in Zwitserland. Allee, ja, geslapen hebben we toen niet echt veel…
21.een kussengevecht gehouden Ooit wel denk ik, maar details herinner ik me niet..
22.gelift. 1 keer op kamp met de Chiro, we waren met een paar 11-12-jarigen. En kwaad dat de leiding achteraf was, en wij begrepen niet waarom….
23.je ziek gemeld, terwijl je alleen een kater had…
24.een zandkasteel gemaakt Oh ja, en een “woonput” maakten we ook altijd. Een grote put met stoelen van zand.
25.lamskoteletjes gegeten Ja, maar alleen als het echt moet en niet anders kan. Ik lust namelijk geen koteletachtige dingen, of boutjes. Geef mij maar filetjes…!
26.naakt gezwommen in ‘n lichtende zee
27.een (halve) marathon gelopen
28.met een gondel over het Canal Grande gevaren
29.een zonsverduistering gezien. In 1999 was het zeker? We waren op vakantie in d’Ardennen. Met 3 gezinnen, een paar kleine ukken, een paar zwangere buiken. De mannen besloten naar Aarlen te rijden. Want dan gingen ze een beter zicht hebben. Besluit; wij en de kinderen hebben de verduistering perfect gezien. En waar zij stonden, was het te veel bewolkt…
30.de zon zien opkomen.
31.gescoord met korfbal
32.een cruise gemaakt Bij een Egypte reis, ook al 16 jaar geleden, op de Nijl.
33.de Niagara Watervallen gezien.
34.de geboorteplaats van je voorouders bezocht In ons ukkepukkenlandje is dat niet echt een verwezelijking, tenzij je beide ouders van weet-ik-veel-waar komen. In mijn geval zijn mijn ouders, grootouders en de helft van mijn overgrootouders afkomstig uit 2 provincies. De andere helft komt uit Wallonie, of Luxemmburg, en daar ben ik toch ook al geweest… .
35.een Amish familie gezien
36.jezelf een vreemde taal geleerd Ooit begonnen aan Japans. “Ik lees de krant” is het enige wat ik nog kan zeggen…
37.genoeg geld gehad om tevreden mee te zijn Eigenlijk wel, hoewel meer geld altijd welkom is, ik zal het goed besteden.
38.de toren van Pisa gezien 2x al, er vlak onder gestaan. Niet beklommen, de eerste keer omdat Broer nog te jong was (je moet 8 zijn) en de tweede keer omdat er té veel volk was.
39.op een klimwand geklommen.
40.de David van Michelagelo gezien De kopie, in Firenze. Het origneel niet, kan je dat eigenlijk bezoeken?
41.karaoke Zie punt 10
42.een geiser zien spuwen In de badkamer op het kot van een vriendin…Niet echt de bedoeling denk ik.
43.een vreemde een frietje mét aangeboden .
44.Afrika bezocht Egypte, Tunesië en Zuid-Afrika. Naar Algerije (moeten) gaan, hangt nog als een Zwaard van Damocles boven mijn hoofd.
45.bij maanlicht langs het strand gelopen
46.in een ambulance gelegen. Gelegen niet, gezeten wel. Toen een vriend ooit werd weggevoerd naar het ziekenhuis.
47.je portret laten schilderen (géén karikatuur in Parijs…)
48.diepzeevissen
49.de Sixtijnse kapel gezien. De rij wachtende op het Sint-Pietersplein wel, maar wij hadden de tijd niet.
50.op de Eifeltoren geweest.
51.gaan duiken of snorkelen Snorkelen in de Rode Zee, op dezelfde Egyptereis als onder punt 32 en 44.
52.kussen in de regen
53.een modderbad genomen In de modder van de Dode Zee.
54.naar een openluchtfilmfestival geweest
55.in een film- of televisiescène verschenen Quizzen, quizzen en nog eens quizzen. Van de Pak-de-Poen-Show tot de Premiejagers.
56.op de Chinese Muur geweest
57.een eigen onderneming begonnen
58.een kunstwerk gemaakt
59.in Rusland geweest
60.soep geserveerd
61.dingen deur aan deur verkocht. Met de Chiro gingen we elk jaar op pad voor 11.11.11, en ook met allerhande dingen om geld in ’t laatje te brengen..
62.op walvissafari.
63.zomaar tulpen gekocht
64.bloed gedoneerd, of een ander orgaan Als 18-jarige begonnen met trouw bloed geven, elk kwartaal opnieuw. Tot ik trouwde en verhuisde. Sindsdien is het er tot mijn schaamte niet meer van gekomen..
65.parachute gesprongen.
66.een concentratiekamp bezocht Als 17-jarige, tijdens een reis naar Polen, zwaar onder de indruk geweest van een bezoek aan Auswitz.
67.met een geblokkeerde pinpas aan de kassa gestaan.
68.in een helikopter gevlogen.
69.een dierbaar speelgoed van vroeger bewaard. Barbiespullen vooral. Mijn grootmoeder maakte zelf kledij voor onze barbies, en die is na zovele jaren nog geweldig.
70.het Lincoln Memorial bezocht.
71.kaviaar gegeten Niet echt mijn ding. Maar wel al gegeten.
72.een sprei gehaakt
73.op Times Square gestaan
74.door de Everglades getrokken
75.ontslagen 2x, door de curator na een faillissement.
76.het wisselen van de wacht in Londen gezien.
77.iets gebroken Ooit in de middelbare school, een vinger, tijdens het volleyballen. Die gebroken vinger werd later genomineerd voor “het-item-dat-meest-ingeroepen-werd-als-excuus-om-iets-niet-te-moeten-doen.”
78.achterop een snelle motorfiets gezeten.
79.de Grand Canyon gezien
80.een boek uitgebracht.
81.het Vaticaan bezocht Ah ja he, toen ik de file van punt 49.
82.een nieuwe auto gekocht.
83.door Jeruzalem gewandeld Israël en Jeruzalem bezocht in 1989.
84.in de krant gestaan
85.de gehele bijbel gelezen
86.het Witte Huis bezocht
87.je eigen eten geslacht
88.de mazelen gehad Zoals iedereen vroeger zeker?.
89.iemands leven gered
90.in een jury gezeten.
91.een BV gezoend Wij zijn elk jaar te gast op een groot tuinfeest van vrienden van ons, die het organiseren in de hof van haar schoonouders. Die mensen kus ik dus elk jaar. Hij is een bekend theaterregisseur. En zij is sinds haar deelname aan Pauline&Paulette, Witse en vooral Thuis toch ook wel een BV…
92.lid geweest van de ECI. Ja, omdat ik toen een gratis klokradio kreeg. 25 jaar geleden al, en hij werkt nog steeds. Lid ben ik al lang niet meer..
93.een dierbare verloren. Mijn grootouder langs vaderskant, mijn nonkel..
94.een kind gebaard. Jep, 3 keer.
95.Adamo in levende lijve gezien
96.gezwommen in het Great Salt Lake
97.een rechtszaak aan de broek gehad
98.een telefooncel gehad
99.door een bij gestoken
100.een heel boek in één dag uitgelezen.

dinsdag 16 december 2008

Voor alles is een eerste keer...

Ook voor het kopen van rode schoenen.
Lang getwijfeld, uiteindelijk heeft Grote Zus mee de knoop doorgehakt.

Dit zijn ze. Wel niet in het zwart, maar in het rood.

Voor alle duidelijkheid; ze zijn bedoeld om te dragen voor "gelegenheden" zoals men dat pleegt te noemen.

donderdag 27 november 2008

maandag 27 oktober 2008

Er zijn zo van die weekends...

... die heel druk zijn.

Op vrijdag begon het al:
- Grote Zus die jarig is en er worden bijgevolg extraatjes verwacht, lekker ontbijtje, cadeautjes...
- Kleine Zus en Broer die na schooltijd op scoutsweekend vertrekken
- Aansluitend de eerste ouderfuif op school, Grote Zus gaat babysitten, en wij gaan een beetje helpen en vooral veel dansen.
Om half vier ('s ochtends dus) lagen we in ons bed.

Zaterdag was niet direct een uitslaapdag, ondanks dat we geen kinderen thuis hadden. Ik ging Grote Zus ophalen op haar babysitpost en bracht haar naar de muziekschool, Man ging ondertussen wat boodschappen doen.

Daarna vertrokken we naar mijn geboortestad, waar ik me 2 dagen waagde aan opdienen van aperitieven en koffies op een eetfestijn.
Ongeveer 900 mensen zijn komen eten, dus u kan zich wel voorstellen dat het heel druk was.
Zaterdag lag ik om 2 uur (oude uur) in mijn bed.
En zondag was ik om 11 uur alweer de eerste fles champagne aan het uitgieten.

De trein van 19.25 bracht me weer thuis, na ruim 1,5 uur (dubbel zo lang als met de wagen).

Dus niet alleen een heel weekend gewerkt voor het Goede Doel, maar zowaar ook op een milieuvriendelijke wijze.

Een stukske van mijn hemel verdiend zou ik zo zeggen...

maandag 20 oktober 2008

Brief aan de Sint

Ik hoor u al zuchten. Ja, inderdaad, zucht, zucht. Vorige week al vielen de eerste speelgoedcatalogi door onze brievenbus.

Broer nam de catalogus ter hand, bladerde er even verveeld in en legde hem toen weer weg.
Ik wil geen speelgoed van de Sint, besloot hij.

Nu, wil ik wel graag gevolg geven aan zo'n wensen en dus deze boodschap met plezier doorgeven aan de Sint, maar uit ondervinding weet ik al dat kinderen nog van gedacht veranderen. En dan brengt die Sint niks, en dan, ja, ik hoef er geen tekening bij te maken zeker?

Dus pols ik even. Ja, hij wil geen speelgoed. Wat dan wel? Een doos. Een hele grote doos.
Van een hele grote doos gaat hij een huis maken. Met een voordeur en een raam, en een brievenbus. En ook een schoorsteen. En dan moet ik op bezoek komen. En aanbellen. Want hij gaat er ook een belknopje op tekenen.

Maar een tijdje later komt hij met een Brief. Een Brief voor de Sint. Voor alle duidelijkheid...

Helaas lukt een foto niet, dus typ ik de Brief even over (inclusief de foutjes)...

Liefste Sinterklaas (2x geschreven, 1 maal met kleine letter en doorgehaald)
Ik wou heel graag een suppergrote doos. Zo groot als mijn kamer maar dan iets kleiner want anders kan die daar niet in. Ik ga een huis maken in mijn huis komt een deur en een raam en een brievenbus.
Mischien gaat de doos wel kapot omdat er niets in zit en dat zou ik speitig vinden. Want dan heb ik geen huis. Dus misschien moet er wel iets in de doos zitten dan heb ik het lieftste dat ze vol zit met playmobil. Of lego of iets van starwars maar geen barbies.

dinsdag 30 september 2008

Huisvlijt

Grote Zus wil graag een dikke, zachte, kleurrijke gebreide sjaal. En omdat ze binnenkort jarig is en ik toch niet weet wat haar allemaal te geven, ben ik er alvast aan begonnen. Met de wol van het fotootje.
20 jaar geleden is het denk ik - ik breide toen in een vlaag van oprechte verliefdheid een prachtige trui (dank aan Virginia) voor Man (die toen nog niet Mijn Man was), maar 2 rechts, 2 averechts lukt nog steeds.
En met breinaalden nr. 10 gaat het goed vooruit, dus dat valt ook al mee.

Hopelijk vindt ze het mooi, maar ik nam weinig risico want ik vind de wol zelf ook mooi, dus als ze de sjaal niet wil....

dinsdag 16 september 2008

Update

Schaam op mij zeg, zolang niet geschreven.

Excuses genoeg... inpakken voor de vakantie, op vakantie, thuiskomen, was&strijk, begin schooljaar, terug gaan werken.... Maar ok, een update dus.

Vakantie: in 1 woord ZALIG! Het weer was warm, zoals in heerlijk warm (35°C), niet het pufferige warm van Griekenland en Turkije.
De Toscaanse steden zijn nog steeds een streling voor het oog. Ons verblijf voelde heerlijk vertrouwd aan.
En ondanks het heerlijke eten, en de liters wijn, was mijn gewicht nauwelijks meer dan bij het vertrek. Amper een halve kilo was er bij, dus dat viel mee. De ijsjes heb ik wel grootmoedig aan mij laten voorbij gaan. Elke dag hebben de kinderen en Man een ijsje gekocht, en elke keer dacht ik: ofwel eet ik er ook één, ofwel drink ik een glas wijn vanavond. De wijn heeft altijd het pleit gewonnen. Niet dat ik nu na de WW, naar de AA moet, zó erg was het nu ook weer niet. Geen ladderzatte capriolen en zo.
Ter info: ik vind Chianti van Sangiovese- in combinatie met Canaiolodruiven de lekkerste. Aha, klinkt dat niet errug professioneel?

Ondertussen zijn we al 2 weken terug in het gewone ritme van school, basket, muziekschool en koor. Aftellen naar de volgende vakantie!

vrijdag 8 augustus 2008

Afvallingskoers (5)

28 weken en 1 dag geleden, ging ik voor het eerst naar de WW. Ondertussen heb ik bijna mijn streefgewicht bereikt.
18 kilo eraf op iets meer dan 6 maand.

Net nu we bijna op vakantie vertrekken... Het heerlijke Italiaanse eten, de lekkere wijnen, en de fantastische ijsjes, zullen moeilijk te weerstaan zijn.
Want in de eerste plaats wil ik genieten op vakantie? En geen punten tellen.
Dus mijn voornemen is: géén punten tellen (voor zover ik die al niet onbewust tel), en elke dag
kiezen tussen wijn of ijs.

Hopelijk moet ik niet herbeginnen als ik terug ben.
Want dat zou spijtig zijn, heel spijtig.
Vooral voor mijn ondertussen aangevulde garderobe...

maandag 28 juli 2008

Heel even...

... hadden we weer 3 kinders thuis.

Gisterenavond - nota bene op Kleine Zus' 12e verjaardag -kwam Grote Zus terug van het scoutskamp.
Moe, vuil, bruingebrand, en heel blij om terug thuis te zijn. Wat een luxe hebben wij toch thuis, dixit Grote Zus...
- Een WC met doorspoelknop - geen hudo waar je steeds gezelschap van 1 of 2 mede-euh...-gebruikers hebt.
- Gewoon het licht aanknippen als het donker wordt, en je dus niet verplicht bent je om te kleden met een pillicht (aka zaklamp) tussen de knieën geklemd.
- Douchen!
- Gewoon in je bed kunnen stappen, zonder eerst de aanwezigheid van naaktslakken te controleren, en ze desgevallend te verwijderen.
- Het grote stuk verjaardagstaart dat ze nog kon degusteren, vond ze eigenlijk ook luxueus lekker.

Enfin, ja, ze vond het wel leuk, niet echt waaaw-leuk, maar 'gewoon' leuk. Maar stilaan komen de verhalen toch boven. En ik denk dat ze wel bij de scouts zal blijven, we zien wel in september.

Maar vanochtend vertrok Kleine Zus met een vriendinnetje en haar ouders mee naar zee.

Dus hebben we weer "maar" 2 kinderen meer thuis.

Vanaf zaterdag zijn we terug voltallig, en dan is het aftellen naar onze vakantie!

donderdag 24 juli 2008

Hiep hiep hoera! (2)

Te laat gezien, sorry² Beste Handvol-mama
Ook van haar een award, waarvoor dank... Maar ik had mijn huiswerk dus al gemaakt...

Hiep hiep hoera!

Dank u, dank u, beste Virginia! En wat heb ik nu gewonnen? Geen zitzak deze keer, geen geld, geen reisje, maar wel een virtuele diamant. Mét bijhorende regels.
7 bloggende medemensen moet ik zowaar nomineren. Een virtueel blitsbezoekje aan de bloggers die ik al eens lees, de ene al wat meer dan de andere, leert me vlug dat ze al bijna allemaal genomineerd zijn. Dzjuu zeg.

OK, hier komen ze...

1. Jutblogt natuurlijk. Nee, de Huisvrouw houdt geen pistool tegen mijn slaap, en nee, het is ook niet omdat Eve me anders misschien de Dzjoef van de week zou geven. Gewoon, omdat het een toffe groepsblog is. En omdat ik een kilo poepkes heb gewonnen ook natuurlijk...

2. Eén adres voor al uw culinaire, tuiniers- en naaiproblemen! Madame Zsazsa lost alles op. En met naaiproblemen bedoel ik NIET waar de geobsedeerden onder u zouden durven aan denken.
Af en toe doet ze me zelfs zin krijgen om me zowaar een naaimachine in den Aldi te gaan kopen. Mijn moeder, die al heel mijn leven probeert om me enige kennis van stikken en knopen aannaaien bij te brengen, zou nogal kijken!

3. Een slanke deerne die wat minder moet feesten en wat meer moet schrijven (grapje hé Bleke!!)

4. Veerle, iemand die ik niet persoonlijk ken, maar ik lees haar blog wel, en zij de mijne.

5. Een mens vergeet zijn roots niet, af en toe ga ik ook lezen op Aalst Blogt. De dame in kwestie ken ik nog van vroeger... Oilsjt is nummertje vijf dus. Nog twee te gaan.

6. Een creatieve vroedvrouw tover ik ook nog uit mijn hoed. Ze doet heel knappe dingen met foto's. Ga maar eens kijken!

7. En tot slot een man die van quizzen houdt...Een blog waar ik af en toe ga kijken om quizideeën op te doen...


Oef, oef, oef, ik heb er 7 gevonden, nu deze mensen nog ahum op de hoogte brengen...

maandag 21 juli 2008

Spannend...

Zaterdag togen we met zijn 7-en naar de Gentse Feesten. Grote Zus is nog steeds op scoutskamp. En samen met een bevriend koppel en hun dochter reden we dus westwaarts.
Over parkeerplek hoefden we ons dank zij Virginia geen zorgen te maken, nogmaals onze eeuwige :-) dank!

We hadden een leuke dag, bezochten het Designmuseum (aanrader met kinderen), deden de zoektocht in het Patershol, en we liepen ook gewoon rond, genietend van de sfeer, de vele mensen, en de zon die toch dikwijls genoeg kwam piepen.

Rond 19 uur gingen we iets zoeken om te eten, via de Korenmarkt en Sint-Baafs richting Vrijdagmarkt.
Op het plein aan Sint-Baafs was net "Vlaanderen Zingt" begonnen, en de 2 elfjarigen in ons gezelschap leken dat wel te apprecieren, dus bleven we staan. Vriendin A bemachtigde ergens een paar krantjes zodat we uit volle borst konden meezingen.

Ineens zie ik Broer niet meer staan. We kijken wat paniekerig rond. Geen Broer te bespeuren. We beginnen te zoeken. Ons hart slaat ineens een versnelling hoger. Vriend R blijft met de meisjes staan waar we stonden, zodat wij met 3 volwassenen het overvolle Sint-Baafsplein kunnen afspeuren.
Ineens zie ik hem, het ventje zit aan het begin van het plein op een muurtje, ineengedoken, stilletjes te huilen. Zwarte vegen over zijn wangen...
Opgelucht druk ik hem in mijn armen, zijn hartje jaagt tegen wel 100 per uur.
Hij was zo alert geweest te blijven staan waar hij stond toen hij ineens doorhad dat de in jeans gehulde benen die hij volgde niet die van papa bleken te zijn.
"Ik ging nog tot 100 tellen, mama, en dan ging ik naar een politieagent!" Stilletjes aan werd hij weer wat stoerder, nu alles toch goed was afgelopen...

maandag 14 juli 2008

Turkoois


Enig opzoekingswerk leerde me dat we vandaag onze turkooise bruiloft vieren. Best een mooi mineraal en iets minder vergankelijk dan de Rozen bruiloft van vorig jaar.
18 jaar geleden al, we waren 2 prille 20-igers. Het was warm, heel warm, en een mooie dag.
In deze tijden waarin je meer hoort van scheiden, overspel, vreemdgaan, vechtscheidingen en alle bijhorende problemen met de kinderen en de inboedel... is het toch weer eens wat anders.
We zijn goe bezig!

dinsdag 8 juli 2008

Zomervakantie

Zomervakantie, 2 maanden lang geen school. En vooral de maand juli is bij ons een aaneenschakeling en ineenvlechting van kampen allerhande.

Broer is al terug van het scoutskamp dat dit jaar een Egyptisch tintje had. Helaas heeft zijn kostuum (dat ik - al zeg ik het zelf - subliem in elkaar had gestoken) het kamp niet overleefd. Sorry Virgina....

Het kamp zelf vond hij geweldig tof, 't was ook heel mooi weer. Ze hebben veel gezwommen, waterspelletjes gedaan, "vettig" gegeten *roloog smiley (spaghetti zonder handen en bestek te gebruiken bijvoorbeeld).

Maar de pudding vond hij thuis beter. Terwijl de andere mama's al bewonderende blikken naar mij wierpen - "amai, zeg, maakt ge zelf zo goei pudding?" - begreep Broer de verwarring en zei "nee, nee, ik bedoel dat ik de pudding die mama zelf kóópt, beter vind"...

Tot daar mijn kortstondige status als de Nigella van 't Stad en omgeving...

Ondertussen zijn zijn dagen nu gevuld op het sportkamp.

Kleine Zus heeft er al een weekje Zwitserland op zitten. Ze kwam ook enthousiast terug. En ondertussen zit ze al ergens uit te regenen in een scoutstent ergens onder Philipville.

Grote Zus is nog niet weg, die vertrekt volgende week pas. Met de fiets naar de '"dardennen" voor haar eerste giverkamp. Voor de niet-scouts onder jullie: givers zijn de GIdsen en de VERkenners samen). Ondertussen laat ze zich wat verwennen bij Oma.

dinsdag 1 juli 2008

Gezocht!

Ik zoek een job waar ik me terug mee kan amuzeren. Dat ik 's morgens graag vertrek. En dat ik 's avonds honderduit kan vertellen.

En graag met wat engagement. Dus niet in de privésector, waar je je alleen maar afpeigert om een paar aandeelhouders hun portemonnee nog wat dikker te maken...

Andere "eisen" zijn combineerbaarheid met het gezin, dus liefst niet nine-to-five.
En in de buurt van 't Stad.

Iemand een suggestie?

vrijdag 27 juni 2008

Einde schooljaar...

Het zit er weer bijna op. Terwijl ik dit schrijf, tikken de laatste minuten op school weg.

Grote Zus is al klaar, gisteren was de laatste dag. De andere twee moesten enkel nog deze voormiddag gaan en worden door Man opgehaald.
Veel doen ze natuurlijk niet meer, bij Kleine Zus was het een gemeenschappelijk verjaardagsfeest van de vakantiejarigen. Aangezien zij ook in juli jarig is, moest ik ook zorgen voor een culinaire bijdrage aan het feest.
Brownies had ze wel het liefst. Gisterenavond had ik echt geen tijd meer, en dus heb ik ze schande - o -schande gewoon gekocht in "Den Delhaize".
2 vliegen in 1 klap dus, aangezien Broer gek is op de smurfenstickers die je daar nu krijgt.

Verder waren de resulaten op school goed, heel goed zelfs.

Grote Zus sloot gisteren het 3e jaar latijn wiskunde af met 73% en een supergoed resultaat voor Latijn.

Kleine Zus had woensdagavond "proclamatie" - einde lagere school - en had nét geen 80%. In september mag ze ook naar 't middelbaar. Ze wil net als de Zus latijn doen. Ik ben benieuwd...

Broer krijgt zijn rapport straks, maar met een tweede leerjaar vol 9-en en 10-en, verwacht ik niet slecht. De beroemde tafeltoets die ze overal doen was ook goed. 99/100 in 7 minuten. De ene die hij verkeerd had, gaf nog stof voor discussie tussen hem en de juf. 6 x 8 = 49 schreef hij. Voglens haar. Volgens hem was het 48, maar had hij de 8 niet mooi geschreven.

De kinderen maken zich op voor een lange en hopelijk zonnige vakantie. Met Zwitserlandreis voor Kleine Zus, scoutskampen voor alle 3. En onze eigen zomervakantie. Meer moet dat niet zijn.

dinsdag 10 juni 2008

Doe de test!

Om de tijd te doden tussen 2 vergaderingen door, koop ik een "boekske" (den Evita). Tussen de tips voor bikini's en schoonheidsproducten, ontdek ik een test. "Welk type collega ben jij?"

Die moet ik doen! Ik beschouwde mezelf vroeger wel als een leuke collega. Vroeger, toen we nog op een klein bedrijf werkten, we iedereen kenden, inclusief namen van echtgenoten/s en de geboortedata van de kinderen. Helaas gaat het er op mijn werk niet meer zo joviaal als vroeger toe... Dit gezegd zijnde, dé test.

Er staan zo als altijd een aantal ronduit debiele vragen tussen, die je met de beste wil van de wereld niet kan beantwoorden, maar ja, de uitslag dus...

Blijkbaar werk ik het liefst in mijn eentje.

Verkleedfeestjes van het werk of teambuildingweekends zijn niet aan jou besteed. O help, nee, alstublieft niet, in voorkomend geval zal ik wel acute kinderopvangproblemen krijgen of zo.

Ook truien met het logo van je werk zeggen je weinig. Zelfs al had je last van een gevaarlijke variant van het griepvirus en vond je geen andere sjaal dan die van je werk, je zou hem nooit dragen. Yep, goed gezien, dat zou ik inderdaad nooit doen. Als ik een gevaarlijk virus zou hebben, blijf ik wel gewoon lekker thuis.

Kan je hieruit een gebrek aan ambitie afleiden? Nee, je hebt een gezonde portie ambitie, maar dat blijkt vooral in je privéleven. Yep, yep, inderdaad, hier staat een ambitieuze vrouw, alleen niet op het werk. Toch leuk dat ze me toch nog weten te vleien.

Jij werkt om te leven, en niet omgekeerd. Je bent ongebonden, zonder onverschillig te zijn. Je houdt niet van overwerken - inderdaad! daar heb ik het veel te druk voor - en complexe dossiers. Je verkiest een kwaliteitsvol privéleven. Samengevat: je werkt goed maar niet meer dan nodig.

Nu alleen nog de lotto winnen, dan kan ik mijn ambities loslaten op een hagelwit strand op Aruba of zo. Bij gebrek aan lottowinst, laat ik ze alvast los op mijn huishouden. Want 't is nodig.

dinsdag 3 juni 2008

Communie - stap 3

Zaterdag was het dan zover. Het communiefeest.
En het was goed, heel goed. We hebben ons echt geamuseerd, de kinderen vonden het fijn, de volwassenen ook....

38 Volwassenen en 27 kinderen waren goed voor:

- 20 flessen wijn
- 12 flessen cava
- 12 liter water
- 10 liter fruitsap
- 6 liter cola
- bergen eten
- tonnen spelplezier
- hopen cadeautjes

En jammer genoeg - veel te weinig foto's.... Want dat was iets wat we een beetje vergeten waren. Een vriendin had aangeboden foto's te nemen, maar was het vergeten. Kleine Zus die met haar kersverse toestel anders niet ophoudt om foto's te trekken, had het nu veel te druk met spelen, eten, cadeautjes openmaken...

Ach ja, weer een pak minder foto's om in een album te plakken. Dat is het positieve aan weinig foto's...

donderdag 22 mei 2008

Afvallingskoers (4)

Ondertussen gaat het WW'en prima.
In totaal is er nu (tot en met vorige week donderdag) al iets meer dan 12 kg af.
Mijn streefgewicht komt in zicht.

Daarna is het een kwestie van dat te behouden.

De zomervakantie (BBQ! Koele glaasjes witte wijn! Sangria! Ijsjes!) komt er aan... Om nog niet te spreken van onze vakantie in Toscane... (Pasta! Pizza! Ijsjes (bis)! )

Qua kledij is het in ieder geval een kostelijke grap. Niets past nog, maar dan ook niets.
Tshirts slobberen, broeken en rokken vallen gewoon af...
Wacht tot het solden zijn!

maandag 19 mei 2008

Chef!

Hilarisch vonden wij deze comedie, die ergens aan het eind van de vorige eeuw uitgezonden werd.
Lenny Henry als chef van een Brits toprestaurant zorgde steevast voor onvertaalbare scheldtirades op zijn personeel.

Vorige week bracht Man de 3 seizoenen op DVD mee.

We herbekijken ze nu, en we lachen opnieuw van harte mee...

< name="wmode" value="transparent">

vrijdag 9 mei 2008

Nummerplaten

Ik vind nummerplaten iets fascinerends. Als kind deden wij daar altijd spelletjes mee. Mijn kinderen vinden het ook leuk.

Bedoeling is om het eerste woord of woorden die in je opkomen te zeggen als je de lettercombniatie ziet.
En dat is niet altijd hetzelfde bij iedereen.
WZG is voor de een "Wa Zegt Ge" en voor de andere "Wit ZeeGras"
Soms is het makkelijk, KAT bijvoorbeeld, of LOT. Andere zijn wat uitdagender. Van PSV maakt Broer "Papa Slaapt Veel", Grote Zus ziet er "Poes Snurkt Vettig" in, en zelf denk ik aan een "Pressure Safety Valve". Maar dat is beroepsmisvorming.

Maar beste Nummerplatenbedenkers: waarom beginnen tegenwoordig zoveel nummerplaten met een X??? Wat kan je daar nu van maken? De X negeren en iets maken van de andere 2 letters helpt niet altijd, want met XQX ben je écht niks.

Doordat ik een wagen "krijg" van het werk (nu ja krijgen, ik betaal er wel netjes voor, elke maand) heb ik het genoegen om elke 4 jaar een nieuwe te krjigen. En een nieuwe nummerplaat. En altijd vind ik het weer spannend.
Je zal maar met een schunnig 3-letterwoord rondrijden. Of wacht, da's waar, dat kan niet. Die hebben de Nummerplaatbedenkers geschrapt.

Dus vol spanning liep ik naar de parking om de nieuwe wagen te aanschouwen, of liever gezegd de nummerplaat. Dzju zeg, ze begint met een X...

vrijdag 2 mei 2008

Communie - stap 2 (deel 2)

't Is voorbij.
En 't was een leuke dag.

De misviering was ontroerend mooi, de kinderen waren zo enthousiast dat het mooi was om naar te kijken.

Ik ergerde me wel aan het geroezemoes. Ik wil luisteren en genieten. Maar een aantal mensen vinden het blijkbaar nodig constant te mummelen, babbelen, fluisteren. Ergerlijk gewoon.

Achter ons zaten de (gescheiden) mama en papa van een communiekantje met het kleine broertje.
Het broertje in kwestie was duidelijk niet in staat om 5 minuten te zwijgen.
Tot daar aan toe, ware het niet dat de ouders ondertussen ofwel tegen het kind in kwestie bezig waren (en niet op een fluistertoontje) ofwel met elkaar aan het ruziemaken waren. Dikke roloog zeg.

Omdat iedereen weet dat communiemissen doorgaans lang duren, en dat mama/papa op deze dag zijn aandacht exclusief aan het communiekantje wil geven, voorziet de school kinderopvang voor de kleinsten. Waarom maken ze daar dan geen gebruik van?

Maar los van deze kleine ergernissen werd het een toffe dag.

dinsdag 29 april 2008

Communie - stap 2 (deel 1)

Oh, ik weet het. Druk, druk, druk... Zoals iedereen. Ach ja, les excuses sont fait...enzovoort.

Ondertussen komt stap 2 (communie van Broer) dichtbij. En onvermijdelijk ook stap 3: Het Feest.

Donderdag is er uiteraard eerst de viering zelf. Broer kijkt er naar uit. Hij moet ook voorlezen. Iets in de zin van "Indigo, ik ben de kleur van rust en stilte..."
Bon, qua casting kan dit wel tellen LOL
Goed dat ze mij niet gevraagd hebben, wie weet moest ik een zin zeggen als "Appelblauwzeegroen, ik ben de kleur van huishoudelijke efficientie"

Na de viering worden we uitgenodigd op school voor een receptie. Dit jaar dien ik dus niet op, maar laat ik me dienen. Vanaf volgend jaar sta ik weer aan de andere kant van de toog.

En na de receptie gaan we op verzoek van Broer naar de bowling. Met zijn meter & peter en hun respectieve gezinnen, de grootouders, de Zussen, en wij.

Oh ja, kleine Zus zal niet bij de viering zijn. Ook op 11-jarige leeftijd moet je keuzes maken. Of bij de communie van Broer zijn, of meezingen met het koor.
U kan ze wel bewonderen, en wij ook, als we tenminste niet vergeten de video te programmeren.

maandag 21 april 2008

En een week later...

Nee, ik kan de overgebleven puntjes nog niet wegstrepen.

Het was wel een superdrukke week. Een week waarin ik waanzinnig veel in de auto heb gezeten, en gefeest heb.
Tijdens de vele autoritten en -ritjes heb ik enorm goeie en leerrijke, en plezante, en serieuze blogposten gefabriceerd. In mijn hoofd. Maar helaas kan ik niet én autorijden en én computeren.

Spijtig.

maandag 14 april 2008

En dit is het resultaat...

De cadeautjes zijn gekocht, de foto's van Broer zijn getrokken.
Euh.. de strijk, tja, ik heb wel een paar dingen gestreken.
En de glasgordijnen blijven nog wat ongewassen hangen. Tot ik er eens echt tijd voor heb.

vrijdag 11 april 2008

Weekendvoornemens

Dit wil ik doen in het weekend:

- glasgordijnen wassen
- strijken
- foto's nemen van Broer voor zijn communieprentjes
- cadeautjes halen in de Stad (voor Man die bijna jarig is, voor een communicantje, en voor 3 jarigen waar Broer naar 't feestje moet)

Benieuwd wat ik maandag ga kunnen schrappen....Wordt vervolgd!

donderdag 10 april 2008

Boempatat

Grrrr!!
En nog maar eens heeft een onverlaat tegen mijn autootje gebotst. 't Was niet erg, maar ja, ik kan weer lopen: naar de automadam hier op 't werk, naar de garage.

Toen ik vanmorgen netjes achter een andere auto opzij ging staan, om de schoolbus door te laten, reed de chauffeur voor mij ineens achteruit. Voluit geclaxoneer van mijnentwege merkte hij niet op *rollendeogensmiley

En ja, boem dan hé, nummerplaatvijsje afgebroken, nummerplaat hangt dus wat te zwieren nu, en een blutsje in de bumper.

Oh, ja, hij ging net parkeren. Of ik dat dan niet gezien had? Nee, dus, als iemand in een zeer smalle straat opzij gaat staan om een logge schoolbus te laten passeren, denk ik niet dat die daar net wil parkeren.

Trouwens, meneer de achteruitrijder, je mocht daar niet parkeren, wegens te dicht bij het zebrapad. Of had u dát niet gezien?

zondag 6 april 2008

Communie - stap 1

Gisteren was stap 1 in de communie-estafette. Kleine Zus deed haar communie.
Ze was behoorlijk zenuwachtig. En mama ook een beetje. Ze hadden me gevraagd een stukje voor te lezen in de viering. Niet dat ik daarom zenuwachtig was, 't was eerder het in elkaar passen van de hele dag.

's Morgens met Kleine Zus naar de kapper. Zij voor haar haar in te vlechten (ze heeft "kei-lang" haar). Bij mij volstaat wassen en drogen, de grjize lokken zijn 2 weken geleden al overschilderd.

Daarna naar huis, opruimen, eten, kleren aantrekken.
Om 13.20 arriveren de schoonouders. 10 minuten later vertrek ik al met Kleine Zus. Zij moet er om 13.45 zijn, en ik zal nog 3 extra plaatsen reserveren.

Het wordt kwart voor 2, tien voor 2, de kerk loopt goed vol, van de rest van de familie nog geen spoor.
Om 5 voor twee komen mijn schoonouders met Grote Zus en Broer binnen. Geen spoor van Man en mijn ouders. "Oma en Opa waren er nog niet", bevestigt Grote Zus mijn zenuwachtige en bange voorgevoelens.
Klokslag 2 uur begint de viering. Kleine Zus heeft hopelijk niet in de gaten dat noch haar papa, noch Oma en Opa er al zijn.
Na het welkomstlied, volgt het voorlezen van de verwelkoming door 2 vormelingen en 1 ouder - ik dus. Terwijl ik aan het lezen ben, zie ik in mijn ooghoeken Man binnenglippen.
Zonder Oma en Opa.

Grrr - ik begin me nu ongerust te maken. Ik zit terug op mijn plaats, probeer mijna andacht bij de viering te houden. Maar door mijn hoofd spookt- oh God laat het enkel een vergissing van uur zijn. Laat ze niet iets zijn tegengekomen onderweg.
En EINDELIJK om 14.40 komen ze binnen!
Net op tijd om het uiteindelijke vormsel mee te maken (Peter en Meter van de vormeling moeten dan mee naar voor - en Peter is in dit geval de net binnengekomen Opa).

Ze hadden zich dus vergist. Stom, stom, maar ja, niks aan te doen. Missen is menselijk. Maar toch, Oma vindt het heel erg, ze zit ocharme heel de tijd te bibberen. En na de viering komen een paar traantjes piepen, die ze vlug weer wegveegt.

De rest van de dag verliep gelukkig iets minder stresserend.
Receptie op de parochie, en dan met de grootouders gaan eten in een Italiaans restaurant.

Op naar stap 2 - communie van Broer op 1 mei.
Oma en Opa hebben alvast het aanvangsuur gedubbelchecked...

dinsdag 1 april 2008

Winkelen- of het verschil tussen Man en Vrouw

Voor alle duidelijkheid: ik winkel GRAAG - als het tenminste niet om kledij voor mezelf gaat....

Plaats en tijd: een zonovergoten zaterdagnamiddag in de stad.
Personages: Man -Vrouw en 3 kinderen
Doel: kopen van schoenen voor Man en kopen van kledij voor Vrouw

En zo verliep het...

Scenario 1: Gezin nadert de Eerste Schoenenwinkel, Man gooit 1 blik op de etalage, en zegt: hier hebben ze niks voor mij. Vrouw probeert nog met: "Maar ze zetten niet alles in de etalage, en moeten we eens niet binnen kijken..." Nee, dus. Volgende winkel.

Scenario 2: Gezin stapt de Tweede Schoenenwinkel binnen. De reden waarom ze binnenstappen, is omdat de schoenen van voor het raam niet echt zichtbaar zijn. Man neemt 2 schoenen, zegt tegen de verkoopster: 'deze in een 42 aub". Past paar 1, past paar 2, zegt: "Paar 2 zit prima". Gaat naar de kassa en betaalt. Ik schat ongeveer een verloop van 5 minuten tussen binnenkomen en betalen.

Scenario 3 tot en met 998: Gezin stapt kledingzaak binnen. Vrouw zucht even, kijkt toch maar eens rond, Man en kinderen geven suggesties, waarop Vrouw nogmaals zucht. Man en kinderen zuchten ook. Gezin stapt weer naar buiten.

Scenario 999 of zo: Gezin stapt terug kleding zaak binnen. Omdat de goedkopere zaken reeds bezocht werden in de vorige scenario's, is het nu een - euh- niet zo goedkope zaak.
Vrouw ziet een broek en top in bruin. Helaas, bruin is niet een kleur die in het kleurenpalet zit van Vrouw. Man zucht. Vrouw besluit toch te passen. Man en kinderen vinden het mooi. Een voorzichtige blik van opluchting op hun gelaat.
Vrouw zegt dat noch het model noch de kleur haar kunnen bekoren.
Vrouw past 2e outfit. In een andere kleur uiteraard. En een ander model. Man en kinderen vinden het mooi.
Verkoopster prijst ondertussen het engelengeduld van de kinderen.
Vrouw twijfelt.
Daarjuist vonden ze het mooi. En toen was het NIET mooi.
Nu vinden ze het ook mooi. Is het dan wel mooi?
Verkoopster vindt het mooi. Dat is haar taak.
Want het is ook duur.
O jee, het is echt wel duur.
Shit zeg, heeft Man dat gezien?
Ja, hij heeft het gezien, en ja, hij vindt het nog steeds mooi.
Vrouw besluit na een half uur, het toch te kopen.
Maar aarzelt en twijfelt nog steeds aan de kassa. En als ze de kaart in de betaalterminal stopt. En als ze buitenstapt. En als ze een ijsje gaan eten. En terwijl ze terug huiswaarts keren. En als ze thuis is. En de volgende dag...

zaterdag 29 maart 2008

Wijvenweek (5)

Met alweer een dag vertraging: kinderen.

Als je zoals ik, 3 exemplaren hebt rondlopen, waarvan de oudste al ruim 14 jaar, heb je al wat anekdotes te vertellen, natuurlijk. Tenminste als je ze niet vergeten bent.

Deze zal ik me altijd wel herinneren.

Toen Grote Zus in het 6e leerjaar zat, kreeg ze Seksuele Voorlichting. Net zoals in 'onze' tijd dus. Het verhaal van de bloemen en de bijtjes als het ware. Mét een film en mét het nodige gegiechel, zo stel ik me dat toch voor. Zo was het bij ons, en ze zijn nog steeds hetzelfde, die aankomende pubers van 11.

De film in kwestie werd gegeven door een persoon van buiten de school. Aan het einde van de middag kregen de kinderen een soort evaluatieformulier mee, dat ze moesten invullen als huiswerk.
Grote Zus kweet zich zorgvuldig van deze taak, maar ik mocht het resultaat niet lezen. Ze stopte het ingevulde formulier vlug in de boekentas.

Natuurlijk was ik nieuwsgierig. En toen ze sliep, opende ik haar boekentas. Om de brooddoos eruit te nemen, de agenda na te kijken. En ja, helaas kon ik mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen...

Een van de vragen op het formulier was:
Kan je over dit onderwerp met je ouders praten?
Ja, want ........
Nee, want.......

En het antwoord dat mijn dochter daar opschreef was:
"Ja, want misschien is er iets wat zij nog niet weten."

Ik heb nadien vernomen van de juf dat haar formulier in de leraarskamer uivoerig is besproken met de nodige hilariteit...

Voor alle duidelijkheid: ik denk dat ik alles al weet wat het onderwerp betreft. Dat kan ook niet anders, met een dochter in huis die me altijd alles wil leren.

vrijdag 28 maart 2008

Wijvenweek (4)

Mijn huishouden...

Nee, het mijn beste genen zijn niet bepaald huishoudelijk te noemen. De was en de plas, is niet echt iets voor mij. Ik doe wel mijn best, vind ik toch. Maar toch.

In mijn dromen ligt mijn huis er altijd netjes bij. In mijn dromen heb ik enkel een minihoopje vuil wasgoed, de rest van de kleren ligt netjes gewassen en gestreken, op ordelijke stapeltjes in de kast. En in de garage kan je wel rondstappen zonder je benen te breken. En uiteraard hebben we een goed gevulde voorraadkast, met enkel gezonde dingen, of wat dacht u anders?

In de praktijk, moeten we op maandag altijd heel erg veel tijd steken in opruimen omdat op dinsdag de poetsvrouw komt. En helaas zie je er op woensdag al niet veel meer van. De kinderen vragen af en toe (lees: meerdere malen per week) naar die trui, of dat T-hsirt of die broek, die ergens bedolven zit onder stapels vuil wasgoed. Gestreken wasgoed ligt op stapeltjes te wachten op de kamers, en maken op maandagavond deel uit van de Grote Opruimactie.
Voorraad hebben we wel in de kasten, Nutella, en chips, en koeken...

Het figuurtje uit de onderstaande cartoon is dus niet gebaseerd op mij... Ik zie er wel gelukkiger uit!


woensdag 26 maart 2008

Wijvenweek (3)

Mannen

Ik heb er 2.
Een grote en een kleine. Met de ene ben ik getrouwd. Al bijna 18 jaar (!!). De andere heb ik gebaard.

Mijn Man komt uit een heel traditioneel gezin, moeder aan de haard, vader een hardwerkende man. Ik daarentegen niet, bij mij thuis ging het er heel anders aan toe. Mijn ouders werkten allebei, en hadden/hebben enorm veel hobbies. Vandaar dat ik me niet kan herinneren dat we ooit GEEN vaatwas hadden, of GEEN poetsvrouw, en de overige taken werden door allebei mijn ouders uitgevoerd.

Voor mijn Man was dat vrij ongewoon, maar toch heeft hij zich razendsnel aangepast aan het leven met een buitenshuis werkende vrouw. En hoewel hij vroeger niks moest doen thuis (en dat mag u vrij letterlijk nemen!) is hij nu van ons twee de beste kok, hij ruimt op, hij doet boodschappen, hij draaide zijn hand er niet voor om om onze kinderen te verluieren of te wassen... Kortom een Nieuwe Man, en dat vind ik wel leuk.

Ik hoop dus dat mijn Kleine Man, wordt zoals zijn vader.
Zodat mijn toekomstige schoondochter ook een makkelijker leventje krijgt.

Wijvenweek (2)

Winkelen dus.

In tegenstelling tot deze dame doe ik het wel graag.
Rondkuieren, liefst in de stad maar bij slecht weer toch liever in een shoppingcenter. Winkel in, winkel uit. Dingen bekijken, bestasten, soms eens passen. Zou ik het kopen? Of toch maar niet? Weer naar buiten. Andere winkel in. En het scenario herhaalt zich eindeloos.
Om dan toch maar weer naar die eerste winkel te stappen.

Mijn Man haat het. Niet het rondwandelen in de stad op zich, maar het besluiteloos in- en uitgaan van de winkels. Winkelen moet functioneel zijn, volgens hem.
Behalve als de winkel in kwestie de Fnac is. Dan kan hij ook ronddwalen tussen de rekken, kijken, twijfelen, toch maar niet kopen, genieten...

De Zussen gaan heel graag winkelen, vooral als zij iets krijgen. En mogen passen. En ook bij hen herken ik het getwijfel. Zou ik wel dit kopen? Past dit wel bij mijn andere kleren. Maar ook: wat gaan mijn vriendinnen hiervan vinden?
Broer winkelt graag als er een beloning aan vasthangt, het spreekwoordelijke worteltje voor het ezeltje.

En dus eindigt een shoppingmiddag bij ons steeevast eerst in de Fnac, en daarna in het ijssalon.

dinsdag 25 maart 2008

Wijvenweek (1)



Ik waag me ook aan een poging tot... Ik ben natuurlijk al slecht begonnen, want vandaag is al de 2e dag.

Gisteren moest ik eigenlijk iets schrijven over Mijn Lijf. Maar ja, dagje vakantie gisteren, 2 van de 3 kinderen uitgezwaaid omdat ze op meerdaags kamp met de scouts vertrokken. Rugzak van het derde kind gemaakt, omdat die vanmiddag vertrekt. Excuses genoeg dus.

Met een dag vertraging dus: Mijn lijf.

Ik hou niet echt van Mijn Lijf. Als beginstatement zit dit alvast de toon. De rode draad is zoals bij vele vrouwen het gewicht, of liever het teveel aan gewicht.

Deze ochtend las ik in de krant over een Mollige Dame die mee wil doen aan de Britse Miss-verkiezing. Ze weegt 80 kg, en is 1, 78 m lang. Dat is een BMI van net iets meer dan 25. Ze zag er nochtans goed uit. En alles in proportie. Helaas is dat het beeld wat de media ons opdringt en blijft opdringen. Als je geen anorexiafiguurtje hebt, ben je mollig, of dik, of zwaarlijvig.

En met een maatje 42 ben je verplicht in sommige winkels te shoppen in het XXL-rek. Of je zit winkels met opschriften als 'mode voor de volslanke vrouw, van maat 42 tot 60'...

En ik haat het.

Punt.

zondag 23 maart 2008

Pasen 2008

Kleine Zus zingt in het Kathedraalkoor. De week voor Pasen is bijgevolg niet alleen een Goede Week maar vooral een Drukke week.
Dinsdag en Woensdag zongen ze de Mattheuspassie in de Antwerpse Sint-Pauluskerk
Op Witte Donderdag een uitvoering om 10 uur én om 20 uur, en op Goede Vrijdag om 15 uur.
Gisteren de Paaswake om 21 uur. En vandaag de Paasmis om half elf.

We zijn dus heel wat keertjes heen en weer gereden. Maar zij vind het leuk. En eerlijk gezegd, het heeft wel iets, een viering bijwonen in de mooie Kathedraal, met het koor. Of is dat mijn moederhart dat spreekt?

Gisterenavond waren we pas laat terug, Kleine Zus en ik. De Paaswake duurde tot 23.20. Terwijl zij in bed kroop, bedacht ik dat de eieren nog moesten ingepakt worden. Sinds we een tuin hebben, komen de klokken altijd in de tuin, nooit binnen. (We hebben namelijk ook vloerverwarming, en ik wil liever geen chocoladeneiplasjes binnen...)

Maar omdat wij 2 poezen hebben die in de tuin ... euh... kattenbakfestijn houden, wil ik dat de klokken hun eieren netjes inpakken in aluminiumfolie.

Man beloofde vroeg op te staan om de klokken een handje te helpen.

Helaas, deze morgen, hoorden we getrippeltrippel op de trap. Man veert recht op, "De eieren! Die staan nog op de keukenkast!" Broer komt ondertussen al terug naar boven. "Zeg mama en papa, de klokken zijn nog niet geweest!". Teleurstelling alom...

Ik kan hem sussen: het is immers nog heel vroeg. En heeft iemand van ons al klokken horen luiden? Nee, wij ook niet, beamen de Zussen. Terwijl Broer bij mij in bed komt liggen, gaat Man al naar beneden "de tafel dekken".

Wonder boven wonder, als we 10 minuten later beneden komen, zijn de snoodaards wel geweest. Heel de tuin vol eitjes, klein en groot, in zilverpapier.

En we hebben ze niet eens horen luiden. Maar 't was wel een opluchting voor Broer.

vrijdag 21 maart 2008

Afvallingskoers (3)

7,1 kg ben ik al kwijt.
Ik begin het nu te voelen (broeken zitten wat losser), en sommige mensen beginnen het te zien. Dat geeft een mens moed om verder te doen.
Ik hoop binnenkort (tegen de communiefeest van Kleine Zus en Broer) in een maatje minder te passen (en als 't kan 2 maatjes minder).

Ondertussen vinden mijn Man én de man van WW-maatje I. dat zij nog nooit zo lekker hebben gegeten...
In het kookboek van de WW staan best wel lekkere recepten.
Zijn al uitgeprobeerd, geproefd en goed bevonden:

- Groentenlasagne
- Scampi's met fetakaas
- Papillot van kalkoen met ham
- Knolselderpuree met room en mosterd
- Slaatje met gegrilde kip en mosterd/honingdressing
- Jambalaya

En de rest ben ik al vergeten.
Maar 't was lekker. Dát weet ik nog wel.

woensdag 19 maart 2008

Ergernissen

Nee, het gaat niet meer over de vaatwas. Dankzij Man is de machine gerepareerd en doet het ding terug wat het moet doen. Het wisselstuk heeft hij ergens in het Pajottenland kunnen kopen. En voor een luttele 15 euro zijn onze afwaszorgen weer voorbij...

Mijn ergernistrofee van vandaag gaat naar de onverlaat die aan de koffiemachine zomaar een suikerzakje bij de melkzakjes gooide. Wat ik natuurlijk niet zie - die dingen zien er op een detail na het zelfde uit.
En dus gooi ik suiker in mijn beker. Jakkes! Het dringt tot me door dat het melkpoeder er raar uitziet. Waarop ik zuchtend naar de nabijgelegen toiletten loop, het goedje doorspoel, mijn beker afwas, terug kom aan de koffiemachine.

Alwaar de Koffieman (die geen enkele gelijkenis vertoont met de Colalightman - geloof me) net de betreffende zakjes heeft aangevuld.
Ik neem terug een melkzakje, tenminste dat denk ik, maar de Koffieman heeft namelijk de doos omgedraaid in de kast gezet. En de melkjes zitten dus wel bij de melkjes, de suikertjes bij de suikertjes. Maar helaas aan de verkeerde kant.

Ik kan alweer mijn beker omspoelen.

Geef toe, zoveel ergernissen op een woensdagochtend, een mens zou van minder uitkijken naar de vrije middag.

dinsdag 18 maart 2008

Ramp o ramp!

Onze vaatwas is kapot! Grote ramp dus want als er iets is waar we beiden een hekel aan hebben, is het wel afwassen.

Oh, ja, er zijn koppels die graag samen "den afwas" doen, omwille van de gezellige babbel, en dergelijke meer.
Neem van mij aan, dat wij perfect kunnen babbelen terwijl we in de zetel zitten, met of zonder glaasje wijn of tasje koffie, mijn voeten op zijn schoot, en op de achtergrond het geruststellende gezoem van de vaatwasmachine.
En aangezien we dit jaar 18 jaar getrouwd zijn, is het wel bewezen ook....

Gelukkig is Man een handige jongen. Nee, hij belt niet naar de Mieleman die dan weken op zich laten wachten. Man haalt zelf de ingebouwde machine eruit, demonteert wat demonteerbaar is. Vindt het kapotte onderdeel dat de oorzaak was van een onder water gelopen keuken. En gaat nu naarstig op zoek waar hij het ding in kwestie kan krijgen.

Ondertussen heb ik gisteren afgewassen, wel 2 uur lang. De inhoud van de vaatwas, de restanten van de maaltijd. Pfff, ik hoop dat het van korte duur is.

vrijdag 14 maart 2008

Spelletje

An - Noor - Reno - Oscar - Ria - Alex - Xavier - ...
of
Slang - Geit - Tijger - Rat - Tonijn - Nijlpaard - ...

Kent u het nog? Momenteel doen wij bijna niks anders in de auto, zelfs op de korte rit van en naar school. Vooral Broer vindt het heel leuk. Ik ook, behalve als ik moet parkeren....

De gekste namen en dieren worden genoemd, steevast gevolgd door een welles-nietes discussie of het dier in kwestie bestaat. Of had u al van een neuseend gehoord? Of een knobbeltijger?

dinsdag 11 maart 2008

De wereld is klein

Een collega van mij, vertelt over zijn broers dochter.

Het meisje studeert voor onderwijzeres en gaat binnenkort op stage. Niets nieuws onder de zon, zal u zeggen. Maar het meisje in kwestie zocht het liever over onze landsgrenzen. Met name in Gambia. Bij haar zoektocht naar mogelijke accomodatie ter plaatse, stoot ze op de website van een leuk pensionnetje . Na wat over en weer gemail blijkt ineens dat de eigenaars van het pension niet alleen terug naar België zijn komen wonen, maar dat ze zowaar in dezelfde straat wonen als dat meisje.
Ongelooflijk toeval...

Maar... aangezien ik een nichtje heb dat én een pension bezit met haar man in Gambia én sinds een paar weken terug in België is, informeer ik verder bij mijn collega. En ja, bingo, het blijkt ook nog eens over mijn nichtje te gaan! Als dat geen toeval is.

Of hoe de wereld nog wat kleiner wordt...

dinsdag 4 maart 2008

Over 't water

Ik gebruik af en toe nog oude namen of benamingen. Wijt het maar aan de leeftijd. Beginnende dementie. Of nostalgie.

Zo zeg ik soms nog in een onbewaakt ogenblik "frank" ipv "euro".
En ik noem Antwerp Expo nog steeds Het Bouwcentrum.
Oh ja, en de "Sabenabus" (shuttle naar Zaventem - pardon Brussels Airport) heeft een halte aan het Cresthotel (dat ondertussen ook al minstens 2 keer van naam is veranderd).

Dus ik kijk er niet altijd van op als andere mensen dat ook doen. Maar toch... Vorige week kregen wij iemand op bezoek die bij het buitengaan zei dat het toch wel aangenaam vertoeven was "in de Witte Kongo". ROFL en LOL of zoals we vroeger schreven hahaha.

woensdag 27 februari 2008

De moord in de keuken

Deze middag was onze keuken even het decor van een horrorfilm, die zo erg overdreven bloederig is, dat het als het ware een komische film wordt. U kent dat type film wel, bloed, bloederig, bloederigst.

Het begon heel erg onschuldig... Kleine Zus vroeg of ik even de ketchup wou nemen uit de kast.
Al bij het vastnemen van de fles, dringt tot me door dat er iets niet klopt. De knijpfles lekt. Maar niet zomaar lekken, nee, ze pssschte zachtjes. Verbaasd kijk ik naar de fles, en naar het rode spoor dat ondertussen van de kast naar de grond loopt...

In een reflex, en met een welgemeende "eikeswasda" hou ik de fles boven de gootsteen.

BWAAANG!! met een geweldige knal springt het deksel van de fles nu volledig los.

Heel de keuken, tot tegen het raam dat 4 meter verder is, de dampkap, het plafond, alles, alles hangt vol. Ikzelf hang vol, Man hangt vol, Kleine Zus hangt vol.

Het is onvoorstelbaar hoeveel ketchup er in een bijna volle fles zit, en hoeveel meer het nog lijkt, als die met een rotvaart rondgeslingerd wordt...

Nota aan mezelf: geen knijpflessen meer kopen!
Nota aan de lezertjes: vanish zorgde wonderwel voor het verwijderen van alle ketchupresten op onze kledij...

maandag 25 februari 2008

Kent u de slimste vrouwen van Vlaanderen?

Ik wel.
En sinds zaterdag kent Vlaanderen ze ook, want bij de eerste grote landelijke vrouwenquiz kwamen ze als beste uit de bus!

Proficiat aan mijn medequizzers!

woensdag 20 februari 2008

Wie 't schoentje past....

Letterlijk dan...

Gisteren met de kinderen op schoenenjacht geweest. De communiekleren hadden we al. Maar nog geen zomerschoenen. Tja, ik koop die nu eenmaal niet graag te vroeg.

Buiten verwachting geeft het kiezen meer problemen met Broer dan met de Zussen.
Kleine Zus is vrij zeker, ze wil zilverkleurige schoenen. Of witte.

Maar Broer heeft helaas zijn zinnen gezet op een paar Geoxen met in felle kleuren het logo van de Italiaanse voetbalploeg erop. Gelukkig zijn de Zussen ook mijn mening toegedaan dat die ABSOLUUT niet bij zijn (zelfgekozen) communiekledij passen.

De verkoopster steunt ons ook. Tja, als je met 3 kinderen die allemaal schoenen nodig hebben, in een schoenenwinkel bent, zijn ze nogal geneigd de persoon met de portemonnee naar de mond te praten... Helaas voor Broer, tegen zoveel vrouwelijk geweld kon zelfs hij niet op.

De telefonische assistentie van papa werd nog in de strijd gegooid. En zoals altijd gaf papa's argument de doorslag: wie weet verliest Italië volgende keer wel de wereldbeker. Ja, dat risico kan hij uiteraard niet lopen. Stel je voor dat je je communie zou doen met schoenen waarop het logo staat van eventueel toekomstige loosers??

Probleem opgelost. En 3 paar schoenen rijker,maar helaas ook ettelijke euro's armer, stappen we de winkel uit. Vriendelijk nagezwaaid door de verkoopster, die ondertussen grijnzend de geldla dichtschuift.

vrijdag 15 februari 2008

Donderdagstress

Gisteren was (nog maar eens) een hectische dag. Man kwam pas laat terug van Nederland, en vroeg hoe mijn dag geweest was. Dit was het verslagje dat ik hem gaf.... Ik raad mensen die al gestresseerd zijn en oververmoeid om het niet te lezen....

6.50 h Opgestaan en kinderen wakker gemaakt, want op weekdagen werkt hun biologische klok niet.

7.00 - 8.00 h: behalve de gewone was-, plas- en ontbijtperikelen, 4 lunchboxen klaargemaakt. Een verloren gewaande zwemzak opgesnord. En om 7.55 richting school vertrokken.

8.10 h : kinderen gedropt aan 't school, doorgereden naar mijn werk, om daar rond 8.50 u aan te komen.

Heel de dag gewerkt, lunchpauze niet genomen, om tijdig te kunnen stoppen.

15.50: doorgereden naar school, kinderen en boekentassen ingeladen.

16.10: Grote Zus en Broer thuis afgezet.

16.20: Kleine Zus aan muziekschool afgezet.

16.25 - 16.50: Vlug wat eten halen bij de slager.

16.55 - 17.00: Wachten aan de muziekschool.

17.00: Terug naar huis met Kleine Zus

17.10: Kant-en-klare wortelpuree in de stoomoven gezet, worstjes gebakken.

17.35: eten

17.55: Grote Zus vertrekt met fiets naar dansles.
17.56: Grote Zus komt paniekerig terug binnen: fietslicht werkt niet meer
17.57: na een minuut tevergeefs aan het licht prutsen, breng ik ze maar met de wagen.

18.05: terug thuis. Ik eet mijn bord verder leeg, dat ondertussen al lekker afgekoeld is (not!)

18.10: Was in machine steken, tafel en keuken opruimen. Broers huiswerk controleren. Kleine Zus heeft allerlei knutselattributen nodig voor morgen op school, die zoeken we samen bij elkaar. Boekentassen Broer en Kleine Zus gecontroleerd.

18.57: Grote Zus ophalen en weer droppen thuis.

19.10: Gechampetterd tot Kleine Zus en Broer pijama's aanhebben en tanden gepoetst. Grote Zus instructies gegeven omtrent de bedtijdmomenten.
Vertrokken naar de WW.

19.20-19.30: hopeloos op zoek naar een parkeerplaats...

19.40 - 20.30: Met vriendin I naar de WW (totaal al bijna 5 kg kwijt- joepie)

20.45: terug thuis gekomen, Kinderen nog een kus gaan geven. Danskledij aangetrokken en weer vertrokken.

21.00 - 22.15: Jazzdans, heel plezant, vermoeiend maar ontspannend.

22.20: Douche, ER gekeken, was uit machine gehaald, andere was ingestoken. Scoutsrugzak Broer ingeladen.

00.15: Man komt thuis, krijgt bovenstaand verslag, en zucht even...

00.30: Gaan slapen...

dinsdag 12 februari 2008

Oneindig

"Mama, weet jij wat oneindig is?" vraagt Broer terwijl ik een poging doe om het journaal te bekijken.
Hmmm..., is mijn - ik geef het toe - pedagogisch onverantwoorde respons.
Hij laat zich echter niet afleiden, en gaat verder: "Oneindig, dat wil zeggen heeeeeeel veel, zo veel dat je het niet kan tellen. Superveel dus. Wist je dat mama?"
"Jahaa", antwoord ik, ondertussen nog met een oog en oor aandachtig voor de Amerikaanse voorverkiezingen.
Hij is nu niet overtuigd dat ik het echt wel begrepen heb, en vervolgt: "Zal ik eens een voorbeeld zeggen? Als ik nu bijvoorbeeld een snoepje krijg van jou, dan zal ik je oneindig graag zien!"

Dat hij op die manier ook effectief een snoepje heeft weten te ontfutselen, moet ik aan de andere mama's wellicht niet verantwoorden...

donderdag 7 februari 2008

Lekker!


Ken je die reclame van Philadelphia? Elk spotje is met engelen (meestal vrouwen, natuurlijk). Wel ik heb ontdekt waarom... De allernieuwste snack van Philadelphia is gewoon hemels!

Het zijn de Splendips met Thai sweet Chili Saus, en rijstcrackertjes erbij.

Echtig waar heerlijk!


Nota aan de Kraftmannen (die het gemaakt hebben): gratis porties mogen ten allen tijde opgestuurd worden!

maandag 4 februari 2008

Carnaval


Als oorpsronkelijke inboorling van Aalst, ben ik wel genoodzaakt iets over Carnaval te schrijven.


Alhoewel... mijn ouders waren beide "inwijkelingen", de ene kwam van het Soete Waesland, de andere van het Scheldeland. Dus echt in mijn genen zit het Carnavalvirus niet.


Maar toch. Elk jaar kijk ik met droefheid toe hoe ze hier in de Grote Scheldestad een zielige poging ondernemen om ook Carnaval te vieren. En ik spel mijn kinderen de les, dat verkleden niet wil zeggen, een mooi rokje aandoen, maar wel er "nijg" (zoals men het in Aalst zegt) uitzien.

En zoals elk jaar trokken we ook nu op Karnavalszondag naar Aalst. We keken naar de stoet, de 80e. We lachten, we dronken een pintje, we babbelden met onze vrienden en onze kinderen strooiden kwistig met confetti (vooral op hun ouders).


't Was weeral plezant.


vrijdag 1 februari 2008

Afvallingskoers (2)

De tweede WW-meeting begon alvast goed met 2 kg minder op de weegschaal.
Pluim voor mezelf. Op naar de volgende week!

woensdag 30 januari 2008

Robert Fredeus RIP

Droevig nieuws

Vandaag kregen we het droevige nieuws dat een van de scoutsleiders van Kleine Zus overleden is. Amper 19 jaar, veel te vroeg. Hij overleed aan de gevolgen van klierkoorts. In deze tijd van medische wonderen kan je je dat echt niet voorstellen.

Mijn gedachten gaan naar zijn ouders, zijn familie, zijn vrienden. Ik wens hen allemaal heel veel sterkte.

dinsdag 29 januari 2008

Afvallingskoers

Gepakt en gezakt (mét chocolaatje dus), toog ik vorige week met een vriendin naar de Weight Watchers. Want ja, helaas, er moeten weer wat kilootjes af. En met zijn 2 is het leuker dan alleen, dus verschenen wij stipt op de afspraak.

Eerst moesten we op de weegschaal. Dat was minder erg dan ik dacht: ten eerste moest je daarvoor niet vooraan gaan staan, waarna je gewicht toetergewijs zou worden uitgeschreeuwd en ten tweede woog ik zelfs met kleren aan minder dan thuis.

Waarschijnlijk is dat om de dames moed te geven.

De term dames is wel op zijn plaats hier: combineer in je hoofd gerust de beelden die de woorden "dames" en "weight watchers" oproepen, en zo zagen ze er ook uit.
Behalve I en ik natuurlijk, wij zijn helemaal niet damesachtig, puh!

Bon, het eerste deel viel dus al mee.
In het tweede deel krijg je dan een soort peptalk. De peptalk van de week, zeg maar. Dikke roloog zeg!

Ondertussen zat ik al ijverig in het Puntenboekje te bladeren. En te tellen. En ook stiekem te lachen met de dolenthousiaste Dieetgoeroe vooraan.

Maar, ik ga me niet laten kennen! Ik wil volgende keer Resultaat zien! Ook dat is het voordeel van met zijn 2 te gaan. Ik wil minstens evenveel kwijt zijn als I. Dus eet ik nu veel appels, geen snoep, en ik tel mijn Points.

Wordt vervolgd....

donderdag 24 januari 2008

Uitgelezen

Ik ga geen gewoonte maken om de door mij gelezen boeken te bespreken. Aan boekbesprekingen had ik immers altijd een hekel.

Het boek dat even met zijn omslagfoto mocht prijken, is uit. Op amper 2 dagen. En als u weet dat ik ondertussen ook werk, een huishouden moet runnen, uit vrije wil ga sporten, en nog veel meer, dan is 2 dagen wel erg kort.

Het boek in kwestie is De Ontsnapping van Heleen Van Royen.

Het begint heel herkenbaar. De vrouw in kwestie, moeder van 2, deeltijds aan het werk op het kantoor van haar vader, denkt na over haar leven, haar relatie met haar man, kortom wat we allemaal van tijd tot tijd eens doen.
Ze ziet het niet meer zitten, en vertrekt. Op zoek naar zichzelf, naar de vrouw die niet de mamma-echtgenote-dochter-zus-... van iedereen is.
Het leest heel erg vlot, een aanrader. Voor drukke mamma's.

maandag 21 januari 2008

koffiemachine

We hebben op het werk een nieuwe machine voor de koffie. Er was niks mis met de oude. Maar het huurcontract was verlopen, en dus was het tijd voor een nieuwe.
Vroeger was het eenvoudig. Je kon kiezen, koffie of warm water, meer moest dat ook niet zijn.
Maar de vooruitgang staat voor niks, dus hebben we nu keuze tussen gewone koffie, of koffie van echte bonen, cappuccino, chocolademelk, chocespresso (koffie met een vleugje chocola), espresso, mokka en warm water.
En dus moet ik nu niet alleen weerstaan aan het chocolaatje, maar ook aan een lekkere cappuccino, of een chocomelk. Grrrr.

donderdag 17 januari 2008

Wilskracht


13 dagen geleden, bestelde ik me een koffie. Op zich niet zo speciaal natuurlijk, maar... de koffie was vergezeld van een chocolaatje. Een mignonetteke dan nog wel.

Omdat ook bij mij in het lijstje van goede voornemens 2008 stond "minder snoepen", heb ik het niet opgegeten. Ik heb het in mijn handtas gestopt. En daar zit het nog, al 13 dagen dus. 13 dagen, waarvan er al een aantal zijn geweest, waarop ik scheurde van de honger, allee, ja eigenlijk niet van de honger, meer van de goesting eigenlijk.

Maar het zit dus nog steeds in mijn tas, het Symbool van Mijn Wilskracht.

dinsdag 15 januari 2008

Kinderen en sport

Mijn sportieve prestaties tijdens mijn jeugd waren beperkt. Dansen deed ik wel natuurlijk. Maar voor de rest was het maar pover gesteld.
Het sportprogramma op een oerdegelijke Katholieke meisjesschool was nu ook niet direct iets om over naar huis te schrijven. 1 uurtje turnen. Dat was het.

De Zussen zijn ook niet echt sportief, ze gaan hier in het dorp wel 1 uurtje per week jazzdansen, en in de zelfde groep dans ik bij de "bejaarden" ook 1 uurtje op donderdagavond.

Ik vreesde dus al dat mijn onsportieve genen dominant waren, tot Broer in de 2e kleuterklas aankondigde dat hij ook wilde basketten zoals zijn vrienden.

Basket werd het dus, geen voetbal zoals de meeste kleine jongetjes willen doen.

En het is leuk, hij vindt het fijn om te doen, en ik vind het fijn om ouder-aan-de-zijlijn te zijn.
Soms de truitjes wassen, soms "den boek" doen (scoreblad invullen) soms de klok bedienen, helpen op het toernooi... We zijn ondertussen met een aantal geëngageerde ouders die ook vrienden zijn geworden naast het veld.

Maar als ik dan lees in Klasse dat aan ouders gevraagd wordt om een soort intentieverklaring te tekenen om zich in 't vervolg te gedragen langs de lijn... En als ik lees in de krant dat een ploegje 14-16-jarigen in elkaar is geslagen na een voetbalwedstrijd... Dan vraag ik me af hoe je dit nog kan rijmen met 'sporten is gezond'.

Triestig vind ik het. Want ik wéét dat dat het leuk kan zijn als je je kind echt steunt. En scheidsrechters, andere kinderen uitschelden of in elkaar slaan hoort daar niet bij.

woensdag 2 januari 2008

Gelukkig Nieuwjaar!

Ik wens iedereen een fijn 2008 toe. Al je wensen, mogen ze dit jaar uitkomen!
Een baby, of net geen baby, een lief, of geen lief, maar wel voor iedereen een goede gezondheid.

Voor mezelf wens ik, geen enge ziektes voor mij en mijn geliefden, en misschien dan toch eens de lottopot. Geld maakt wel niet gelukkig, maar ik wil het wel eens proberen.