Posts tonen met het label sport. Alle posts tonen
Posts tonen met het label sport. Alle posts tonen

dinsdag 15 januari 2008

Kinderen en sport

Mijn sportieve prestaties tijdens mijn jeugd waren beperkt. Dansen deed ik wel natuurlijk. Maar voor de rest was het maar pover gesteld.
Het sportprogramma op een oerdegelijke Katholieke meisjesschool was nu ook niet direct iets om over naar huis te schrijven. 1 uurtje turnen. Dat was het.

De Zussen zijn ook niet echt sportief, ze gaan hier in het dorp wel 1 uurtje per week jazzdansen, en in de zelfde groep dans ik bij de "bejaarden" ook 1 uurtje op donderdagavond.

Ik vreesde dus al dat mijn onsportieve genen dominant waren, tot Broer in de 2e kleuterklas aankondigde dat hij ook wilde basketten zoals zijn vrienden.

Basket werd het dus, geen voetbal zoals de meeste kleine jongetjes willen doen.

En het is leuk, hij vindt het fijn om te doen, en ik vind het fijn om ouder-aan-de-zijlijn te zijn.
Soms de truitjes wassen, soms "den boek" doen (scoreblad invullen) soms de klok bedienen, helpen op het toernooi... We zijn ondertussen met een aantal geëngageerde ouders die ook vrienden zijn geworden naast het veld.

Maar als ik dan lees in Klasse dat aan ouders gevraagd wordt om een soort intentieverklaring te tekenen om zich in 't vervolg te gedragen langs de lijn... En als ik lees in de krant dat een ploegje 14-16-jarigen in elkaar is geslagen na een voetbalwedstrijd... Dan vraag ik me af hoe je dit nog kan rijmen met 'sporten is gezond'.

Triestig vind ik het. Want ik wéét dat dat het leuk kan zijn als je je kind echt steunt. En scheidsrechters, andere kinderen uitschelden of in elkaar slaan hoort daar niet bij.

woensdag 20 juni 2007

sporten is gezond...?

Ik heb te weinig beweging. Veel te weinig. Dat zie je natuurlijk onmiddellijk aan mij :-( Op zoek naar extra beweging dus. Maar voor fietsen heb ik geen tijd, ik gruwel van individuele sportdinges (à la fitness), mijn motoriek is niet compatibel met balsporten (tennis, squash, basket, voetbal...) Dus er blijft niet veel over.
Een vriendin vroeg in september mee te gaan turnen.
Lol zeg, damesturnen.
Tja het hoort er bij, bij 40 worden.
Alhoewel...
De jongsten in de groep zijn nog prille twintigers, dus zooooo erg is het nu ook weer niet.

De ambiance zit er wel goed, het turnen daarentegen begint met walgelijke opwarmlooprondjes. Ik voel me weer puber zoals ik die probeer te "ontlopen" (heeft u hem?)

Beetje te laat komen, voortdurend stoppen om trui uit of aan te trekken, veters terug strikken, naar toilet moeten...

Gisteren waren we voor de laatste les dit schooljaar weer te laat, dus lopen hoefde niet meer. Op een gigantisch opblaasbare mat (leuk, leuk) moesten we allerlei springcombinaties doen. In al mijn enthousiasme, vervolledig ik mijn sprong(etje) op de 2e mat. Die blijkbaar veel zachter was dan de eerste. Waardoor ik mijn evenwicht verloor. Waardoor mijn linkse enkel omzwikte. Waardoor ik de rest van de les op de bank heb gezeten met ijs tegen de enkel. Waardoor ik nu op mijn werk loop te pikkelen en voortdurend moet uitleggen waarom.

Sporten is gezond, dus.