Als oorpsronkelijke inboorling van Aalst, ben ik wel genoodzaakt iets over Carnaval te schrijven.
Alhoewel... mijn ouders waren beide "inwijkelingen", de ene kwam van het Soete Waesland, de andere van het Scheldeland. Dus echt in mijn genen zit het Carnavalvirus niet.
Maar toch. Elk jaar kijk ik met droefheid toe hoe ze hier in de Grote Scheldestad een zielige poging ondernemen om ook Carnaval te vieren. En ik spel mijn kinderen de les, dat verkleden niet wil zeggen, een mooi rokje aandoen, maar wel er "nijg" (zoals men het in Aalst zegt) uitzien.
En zoals elk jaar trokken we ook nu op Karnavalszondag naar Aalst. We keken naar de stoet, de 80e. We lachten, we dronken een pintje, we babbelden met onze vrienden en onze kinderen strooiden kwistig met confetti (vooral op hun ouders).
't Was weeral plezant.
1 opmerking:
Wij zijn naar de carnaval in mijn oorspronkelijk dorp gaan kijken, waarschijnlijk wel minder druk, maar ja, we hebben de ouders dan nog eens bezocht, he
Een reactie posten