Ik heb niet de neiging om veel over politiek te schrijven, maar deze morgen hoorde ik toch iets wat me "de haren ten berge deed rijzen".
De sp-a wil de zorgpremie weer afschaffen (die ze nota bene zelf hebben ingevoerd). Tot daar aan toe, zo blijven ze bezig. Maar mensen die geweigerd hebben deze premie te betalen en daarvoor bestraft werden met een boete, die boetes willen ze in een adem dan ook kwijtschelden.
"Mooi" gebaar dat hier gesteld wordt naar de "brave" burgers *roloogsmiley
Volgens mij moet Wendy Bosmans eens langs bij sp-a, en uitleggen dat je de brave kindertjes moet belonen, niet de stoute. Of Zwarte Piet.
woensdag 28 november 2007
woensdag 14 november 2007
kerstboomdilemma
Neem ik dit jaar:
Een Echte Boom, maar, ooh, hoe zielig voor dat boompje, afgehakt worden, een paar weken in een warme living, en dan op de brandstapel.
Een Echte Boom, maar, ooh, hoe zielig voor dat boompje, afgehakt worden, een paar weken in een warme living, en dan op de brandstapel.
Een Nepboom, tja, nep dat zie je tóch altijd hé, maar er hoeft tenminste geen echt boompje te sneuvelen. Maaaaar, ooit wordt die ook eens weggegooid, en hij moet dan naar een verbrandingsinstallatie, en dat is niet goed voor 't milieu, en dan zwijg ik nog over de milieuimpact om het plastic in de eerste plaats te produceren.
Geen Boom, want natuurlijk superzielig voor óns is.
dinsdag 13 november 2007
ouder worden...
Gisteren had ik geen leuke verjaardag.
Eigenlijk ben ik, ondanks mijn ondertussen "ver" gevorderde leeftijd, nog net een kind, ik verheug me op een speciale dag, cadeautjes, taart, ... maar gisteren was het dus veel minder.
Als eerste verzachtende omstandigheid telt alvast het feit dat Man normaal vakantie had genomen, maar vrijdag toch bericht kreeg dat hij echtig en techtig naar de vergadering in Nederland moest. Zoals het een liefhebbende echtgenoot betaamt, heeft hij geprobeerd zich hieronder uit te muizen. Helaas pindakaas, in Nederland konden ze gisteren niet zonder hem.
Tweede verzachtende omstandigheid is iets ingewikkelder. Een paar weken geleden stonden we in de Fnac in dubio. Een nieuwerwetse walkman gingen wij kopen, een i-pod dus. Ik vond het ding nogal duur, om "zomaar" aan te schaffen. En zei toen tegen man; weet je wat, 't is dan ineens voor mijn verjaardag. Niet wetende dat hij, helaas pindakaas bis, deze woorden vrij letterlijk heeft genomen en dus geen cadeautje meer had gisteren.
Tenslotte waren heel veel vrienden "het" vergeten, waardoor ik vandaag - een dag te laat dus -een mailbox en telefooninbox vol "sorry", "te laat", "als nog van harte" berichten en dito kaartjes heb.
Gelukkig kreeg ik van mijn superschatten van kinderen wel een cadeau: een reuzegrote medaille Voor De Allerbeste Moeder. Dat doet een mens dan weer wel deugd.
En Man heeft beloofd het goed te maken.
Oh ja, gisteravond net voor de wekkerradio middernacht aanwees, heeft hij mij nog opgebiecht dat hij ook vergeten bloemen was kopen met het geld dat mijn lieve schoonmoeder hem vorige week had gegeven...
Eigenlijk ben ik, ondanks mijn ondertussen "ver" gevorderde leeftijd, nog net een kind, ik verheug me op een speciale dag, cadeautjes, taart, ... maar gisteren was het dus veel minder.
Als eerste verzachtende omstandigheid telt alvast het feit dat Man normaal vakantie had genomen, maar vrijdag toch bericht kreeg dat hij echtig en techtig naar de vergadering in Nederland moest. Zoals het een liefhebbende echtgenoot betaamt, heeft hij geprobeerd zich hieronder uit te muizen. Helaas pindakaas, in Nederland konden ze gisteren niet zonder hem.
Tweede verzachtende omstandigheid is iets ingewikkelder. Een paar weken geleden stonden we in de Fnac in dubio. Een nieuwerwetse walkman gingen wij kopen, een i-pod dus. Ik vond het ding nogal duur, om "zomaar" aan te schaffen. En zei toen tegen man; weet je wat, 't is dan ineens voor mijn verjaardag. Niet wetende dat hij, helaas pindakaas bis, deze woorden vrij letterlijk heeft genomen en dus geen cadeautje meer had gisteren.
Tenslotte waren heel veel vrienden "het" vergeten, waardoor ik vandaag - een dag te laat dus -een mailbox en telefooninbox vol "sorry", "te laat", "als nog van harte" berichten en dito kaartjes heb.
Gelukkig kreeg ik van mijn superschatten van kinderen wel een cadeau: een reuzegrote medaille Voor De Allerbeste Moeder. Dat doet een mens dan weer wel deugd.
En Man heeft beloofd het goed te maken.
Oh ja, gisteravond net voor de wekkerradio middernacht aanwees, heeft hij mij nog opgebiecht dat hij ook vergeten bloemen was kopen met het geld dat mijn lieve schoonmoeder hem vorige week had gegeven...
dinsdag 6 november 2007
vakantie
Een van de vakantietaken die ik me voorgenomen had te doen, en ook gedaan heb, was het ordenenen van mijn verzameling.
Geen bierviltjes, geen postzegels, geen sigarenbandjes, maar wel geboortekaartjes.
Ooit gestart, ik weet niet meer wanneer, toen ik zag dat mijn moeder - ik woonde nog thuis dus - een in mjin ogen heel mooi kaartje van kennissen wou weggooien.
"Oh, niet weggooien, ik ga dat bijhouden". Waarop mijn moeder - net zoals ik nu tig keer zeg tegen mijn kinderen - zei "Wat ga je daar in godsnaam mee doen? Morgen ligt het weer ergens in mijn weg".
Awel, zei ik, ik ga ze allemaal bijhouden, ik ga geboortekaartjes verzamelen.
Want elke grote verzameling is ooit met het eerste stuk begonnen.
Ondertussen, een eeuw later om zo te zeggen, heb ik er 1150. Het zijn al lang geen kaartjes meer van alleen maar bekenden/kennissen/vrienden. Maar ook "via-via" krijg ik er een heleboel.
Een beetje statistiek? Het oudste is van 1934, het meest recente van vorige week.
De "populairste" dagen zijn 4 mei, 9 juni en 21 juni, van deze data heb ik er telkens 8.
18 dagen zitten er nog niet in. Dus als u jarig/bevallen bent op
3, 16 of 24 januari
4 of 29 (jawel!) februari
6 maart
15, 18, 24 of 26 mei
19 juli
5, 19 of 22 oktober
6 of 21 november
4 of 8 december
Aarzel niet, en stuur me een kaartje, God zal 't u lonen. :-)
Geen bierviltjes, geen postzegels, geen sigarenbandjes, maar wel geboortekaartjes.
Ooit gestart, ik weet niet meer wanneer, toen ik zag dat mijn moeder - ik woonde nog thuis dus - een in mjin ogen heel mooi kaartje van kennissen wou weggooien.
"Oh, niet weggooien, ik ga dat bijhouden". Waarop mijn moeder - net zoals ik nu tig keer zeg tegen mijn kinderen - zei "Wat ga je daar in godsnaam mee doen? Morgen ligt het weer ergens in mijn weg".
Awel, zei ik, ik ga ze allemaal bijhouden, ik ga geboortekaartjes verzamelen.
Want elke grote verzameling is ooit met het eerste stuk begonnen.
Ondertussen, een eeuw later om zo te zeggen, heb ik er 1150. Het zijn al lang geen kaartjes meer van alleen maar bekenden/kennissen/vrienden. Maar ook "via-via" krijg ik er een heleboel.
Een beetje statistiek? Het oudste is van 1934, het meest recente van vorige week.
De "populairste" dagen zijn 4 mei, 9 juni en 21 juni, van deze data heb ik er telkens 8.
18 dagen zitten er nog niet in. Dus als u jarig/bevallen bent op
3, 16 of 24 januari
4 of 29 (jawel!) februari
6 maart
15, 18, 24 of 26 mei
19 juli
5, 19 of 22 oktober
6 of 21 november
4 of 8 december
Aarzel niet, en stuur me een kaartje, God zal 't u lonen. :-)
Abonneren op:
Posts (Atom)