Gisteren kwam kleine Zus terug van het Ardennenoffensief. Ze mankte heel erg. Soms heeft ze wel de neiging een en ander te overdrijven om toch maar de aandacht te trekken. Maar toch, ze leek wel echt pijn te hebben. Een stom ongeluk (zijn er dan andere?): bij het spelen in een beek was er een grote kei terecht gekomen op haar teen. Auw.
Het zag er lelijk uit. En deze morgen nog lelijker. Een en al etter en opgedroogd bloed. De teen zelf heeft alle kleuren van de regenboog.
Ik ben dan met haar langs de huisarts geweest. Verdict: zwaar geïnfecteerd, nagel is blijkbaar al weg, en misschien gebroken.
Deze avond ben ik dan naar spoed gegaan voor de nodige foto's te laten maken. Wonder boven wonder ging alles daar vrij vlot. Even wachten in de wachtzaal, even wachten in een 'box', verpleegster die verband kwam verwijderen, weer even wachten, dokter die kwam kijken, naar radiologie, foto, terug, even wachten, dokter die terug kwam. Verdict nummer 2: niet gebroken. Oef.
Terwijl de vriendelijke verpleegster de teen in kwestie weer inpakt, bekijk ik even de foto's. Onderaan staat gewoon een andere naam! Ja maar, zo niet, zulle, dat zullen ze bij de verzekering niet nemen. Ik vraag dus om de foto's weer te laten afdrukken met de juiste naam.
Ok, geen probleem, even wachten nog. EVEN wachten??? Ruim 3 kwartier hebben we er gezeten. Dan komen de foto's met de goede naam terug. Eigenlijk zijn het gewoon de vorige foto's maar over de foute naam is een sticker gekleefd.
Waarom dit zolang moest duren, is me een raadsel.
Maar ik was allang blij dat er niets ernstig aan de hand (eigenlijk aan de voet dus) was.