Met alweer een dag vertraging: kinderen.
Als je zoals ik, 3 exemplaren hebt rondlopen, waarvan de oudste al ruim 14 jaar, heb je al wat anekdotes te vertellen, natuurlijk. Tenminste als je ze niet vergeten bent.
Deze zal ik me altijd wel herinneren.
Toen Grote Zus in het 6e leerjaar zat, kreeg ze Seksuele Voorlichting. Net zoals in 'onze' tijd dus. Het verhaal van de bloemen en de bijtjes als het ware. Mét een film en mét het nodige gegiechel, zo stel ik me dat toch voor. Zo was het bij ons, en ze zijn nog steeds hetzelfde, die aankomende pubers van 11.
De film in kwestie werd gegeven door een persoon van buiten de school. Aan het einde van de middag kregen de kinderen een soort evaluatieformulier mee, dat ze moesten invullen als huiswerk.
Grote Zus kweet zich zorgvuldig van deze taak, maar ik mocht het resultaat niet lezen. Ze stopte het ingevulde formulier vlug in de boekentas.
Natuurlijk was ik nieuwsgierig. En toen ze sliep, opende ik haar boekentas. Om de brooddoos eruit te nemen, de agenda na te kijken. En ja, helaas kon ik mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen...
Een van de vragen op het formulier was:
Kan je over dit onderwerp met je ouders praten?
Ja, want ........
Nee, want.......
En het antwoord dat mijn dochter daar opschreef was:
"Ja, want misschien is er iets wat zij nog niet weten."
Ik heb nadien vernomen van de juf dat haar formulier in de leraarskamer uivoerig is besproken met de nodige hilariteit...
Voor alle duidelijkheid: ik denk dat ik alles al weet wat het onderwerp betreft. Dat kan ook niet anders, met een dochter in huis die me altijd alles wil leren.
zaterdag 29 maart 2008
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
Lol!!!
Zomaar tussen haar spullen neuzen... je moest je schamen...
Een reactie posten