Kleine Zus zingt in het Kathedraalkoor. De week voor Pasen is bijgevolg niet alleen een Goede Week maar vooral een Drukke week.
Dinsdag en Woensdag zongen ze de Mattheuspassie in de Antwerpse Sint-Pauluskerk
Op Witte Donderdag een uitvoering om 10 uur én om 20 uur, en op Goede Vrijdag om 15 uur.
Gisteren de Paaswake om 21 uur. En vandaag de Paasmis om half elf.
We zijn dus heel wat keertjes heen en weer gereden. Maar zij vind het leuk. En eerlijk gezegd, het heeft wel iets, een viering bijwonen in de mooie Kathedraal, met het koor. Of is dat mijn moederhart dat spreekt?
Gisterenavond waren we pas laat terug, Kleine Zus en ik. De Paaswake duurde tot 23.20. Terwijl zij in bed kroop, bedacht ik dat de eieren nog moesten ingepakt worden. Sinds we een tuin hebben, komen de klokken altijd in de tuin, nooit binnen. (We hebben namelijk ook vloerverwarming, en ik wil liever geen chocoladeneiplasjes binnen...)
Maar omdat wij 2 poezen hebben die in de tuin ... euh... kattenbakfestijn houden, wil ik dat de klokken hun eieren netjes inpakken in aluminiumfolie.
Man beloofde vroeg op te staan om de klokken een handje te helpen.
Helaas, deze morgen, hoorden we getrippeltrippel op de trap. Man veert recht op, "De eieren! Die staan nog op de keukenkast!" Broer komt ondertussen al terug naar boven. "Zeg mama en papa, de klokken zijn nog niet geweest!". Teleurstelling alom...
Ik kan hem sussen: het is immers nog heel vroeg. En heeft iemand van ons al klokken horen luiden? Nee, wij ook niet, beamen de Zussen. Terwijl Broer bij mij in bed komt liggen, gaat Man al naar beneden "de tafel dekken".
Wonder boven wonder, als we 10 minuten later beneden komen, zijn de snoodaards wel geweest. Heel de tuin vol eitjes, klein en groot, in zilverpapier.
En we hebben ze niet eens horen luiden. Maar 't was wel een opluchting voor Broer.
zondag 23 maart 2008
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten