Doe de test!

Om de tijd te doden tussen 2 vergaderingen door, koop ik een "boekske" (den Evita). Tussen de tips voor bikini's en schoonheidsproducten, ontdek ik een test. "Welk type collega ben jij?"

Die moet ik doen! Ik beschouwde mezelf vroeger wel als een leuke collega. Vroeger, toen we nog op een klein bedrijf werkten, we iedereen kenden, inclusief namen van echtgenoten/s en de geboortedata van de kinderen. Helaas gaat het er op mijn werk niet meer zo joviaal als vroeger toe... Dit gezegd zijnde, dé test.

Er staan zo als altijd een aantal ronduit debiele vragen tussen, die je met de beste wil van de wereld niet kan beantwoorden, maar ja, de uitslag dus...

Blijkbaar werk ik het liefst in mijn eentje.

Verkleedfeestjes van het werk of teambuildingweekends zijn niet aan jou besteed. O help, nee, alstublieft niet, in voorkomend geval zal ik wel acute kinderopvangproblemen krijgen of zo.

Ook truien met het logo van je werk zeggen je weinig. Zelfs al had je last van een gevaarlijke variant van het griepvirus en vond je geen andere sjaal dan die van je werk, je zou hem nooit dragen. Yep, goed gezien, dat zou ik inderdaad nooit doen. Als ik een gevaarlijk virus zou hebben, blijf ik wel gewoon lekker thuis.

Kan je hieruit een gebrek aan ambitie afleiden? Nee, je hebt een gezonde portie ambitie, maar dat blijkt vooral in je privéleven. Yep, yep, inderdaad, hier staat een ambitieuze vrouw, alleen niet op het werk. Toch leuk dat ze me toch nog weten te vleien.

Jij werkt om te leven, en niet omgekeerd. Je bent ongebonden, zonder onverschillig te zijn. Je houdt niet van overwerken - inderdaad! daar heb ik het veel te druk voor - en complexe dossiers. Je verkiest een kwaliteitsvol privéleven. Samengevat: je werkt goed maar niet meer dan nodig.

Nu alleen nog de lotto winnen, dan kan ik mijn ambities loslaten op een hagelwit strand op Aruba of zo. Bij gebrek aan lottowinst, laat ik ze alvast los op mijn huishouden. Want 't is nodig.