Voor alle duidelijkheid: ik winkel GRAAG - als het tenminste niet om kledij voor mezelf gaat....
Plaats en tijd: een zonovergoten zaterdagnamiddag in de stad.
Personages: Man -Vrouw en 3 kinderen
Doel: kopen van schoenen voor Man en kopen van kledij voor Vrouw
En zo verliep het...
Scenario 1: Gezin nadert de Eerste Schoenenwinkel, Man gooit 1 blik op de etalage, en zegt: hier hebben ze niks voor mij. Vrouw probeert nog met: "Maar ze zetten niet alles in de etalage, en moeten we eens niet binnen kijken..." Nee, dus. Volgende winkel.
Scenario 2: Gezin stapt de Tweede Schoenenwinkel binnen. De reden waarom ze binnenstappen, is omdat de schoenen van voor het raam niet echt zichtbaar zijn. Man neemt 2 schoenen, zegt tegen de verkoopster: 'deze in een 42 aub". Past paar 1, past paar 2, zegt: "Paar 2 zit prima". Gaat naar de kassa en betaalt. Ik schat ongeveer een verloop van 5 minuten tussen binnenkomen en betalen.
Scenario 3 tot en met 998: Gezin stapt kledingzaak binnen. Vrouw zucht even, kijkt toch maar eens rond, Man en kinderen geven suggesties, waarop Vrouw nogmaals zucht. Man en kinderen zuchten ook. Gezin stapt weer naar buiten.
Scenario 999 of zo: Gezin stapt terug kleding zaak binnen. Omdat de goedkopere zaken reeds bezocht werden in de vorige scenario's, is het nu een - euh- niet zo goedkope zaak.
Vrouw ziet een broek en top in bruin. Helaas, bruin is niet een kleur die in het kleurenpalet zit van Vrouw. Man zucht. Vrouw besluit toch te passen. Man en kinderen vinden het mooi. Een voorzichtige blik van opluchting op hun gelaat.
Vrouw zegt dat noch het model noch de kleur haar kunnen bekoren.
Vrouw past 2e outfit. In een andere kleur uiteraard. En een ander model. Man en kinderen vinden het mooi.
Verkoopster prijst ondertussen het engelengeduld van de kinderen.
Vrouw twijfelt.
Daarjuist vonden ze het mooi. En toen was het NIET mooi.
Nu vinden ze het ook mooi. Is het dan wel mooi?
Verkoopster vindt het mooi. Dat is haar taak.
Want het is ook duur.
O jee, het is echt wel duur.
Shit zeg, heeft Man dat gezien?
Ja, hij heeft het gezien, en ja, hij vindt het nog steeds mooi.
Vrouw besluit na een half uur, het toch te kopen.
Maar aarzelt en twijfelt nog steeds aan de kassa. En als ze de kaart in de betaalterminal stopt. En als ze buitenstapt. En als ze een ijsje gaan eten. En terwijl ze terug huiswaarts keren. En als ze thuis is. En de volgende dag...
Posts tonen met het label ergernissen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ergernissen. Alle posts tonen
dinsdag 1 april 2008
woensdag 19 maart 2008
Ergernissen
Nee, het gaat niet meer over de vaatwas. Dankzij Man is de machine gerepareerd en doet het ding terug wat het moet doen. Het wisselstuk heeft hij ergens in het Pajottenland kunnen kopen. En voor een luttele 15 euro zijn onze afwaszorgen weer voorbij...
Mijn ergernistrofee van vandaag gaat naar de onverlaat die aan de koffiemachine zomaar een suikerzakje bij de melkzakjes gooide. Wat ik natuurlijk niet zie - die dingen zien er op een detail na het zelfde uit.
En dus gooi ik suiker in mijn beker. Jakkes! Het dringt tot me door dat het melkpoeder er raar uitziet. Waarop ik zuchtend naar de nabijgelegen toiletten loop, het goedje doorspoel, mijn beker afwas, terug kom aan de koffiemachine.
Alwaar de Koffieman (die geen enkele gelijkenis vertoont met de Colalightman - geloof me) net de betreffende zakjes heeft aangevuld.
Ik neem terug een melkzakje, tenminste dat denk ik, maar de Koffieman heeft namelijk de doos omgedraaid in de kast gezet. En de melkjes zitten dus wel bij de melkjes, de suikertjes bij de suikertjes. Maar helaas aan de verkeerde kant.
Ik kan alweer mijn beker omspoelen.
Geef toe, zoveel ergernissen op een woensdagochtend, een mens zou van minder uitkijken naar de vrije middag.
Mijn ergernistrofee van vandaag gaat naar de onverlaat die aan de koffiemachine zomaar een suikerzakje bij de melkzakjes gooide. Wat ik natuurlijk niet zie - die dingen zien er op een detail na het zelfde uit.
En dus gooi ik suiker in mijn beker. Jakkes! Het dringt tot me door dat het melkpoeder er raar uitziet. Waarop ik zuchtend naar de nabijgelegen toiletten loop, het goedje doorspoel, mijn beker afwas, terug kom aan de koffiemachine.
Alwaar de Koffieman (die geen enkele gelijkenis vertoont met de Colalightman - geloof me) net de betreffende zakjes heeft aangevuld.
Ik neem terug een melkzakje, tenminste dat denk ik, maar de Koffieman heeft namelijk de doos omgedraaid in de kast gezet. En de melkjes zitten dus wel bij de melkjes, de suikertjes bij de suikertjes. Maar helaas aan de verkeerde kant.
Ik kan alweer mijn beker omspoelen.
Geef toe, zoveel ergernissen op een woensdagochtend, een mens zou van minder uitkijken naar de vrije middag.
dinsdag 18 maart 2008
Ramp o ramp!
Onze vaatwas is kapot! Grote ramp dus want als er iets is waar we beiden een hekel aan hebben, is het wel afwassen.
Oh, ja, er zijn koppels die graag samen "den afwas" doen, omwille van de gezellige babbel, en dergelijke meer.
Neem van mij aan, dat wij perfect kunnen babbelen terwijl we in de zetel zitten, met of zonder glaasje wijn of tasje koffie, mijn voeten op zijn schoot, en op de achtergrond het geruststellende gezoem van de vaatwasmachine.
En aangezien we dit jaar 18 jaar getrouwd zijn, is het wel bewezen ook....
Gelukkig is Man een handige jongen. Nee, hij belt niet naar de Mieleman die dan weken op zich laten wachten. Man haalt zelf de ingebouwde machine eruit, demonteert wat demonteerbaar is. Vindt het kapotte onderdeel dat de oorzaak was van een onder water gelopen keuken. En gaat nu naarstig op zoek waar hij het ding in kwestie kan krijgen.
Ondertussen heb ik gisteren afgewassen, wel 2 uur lang. De inhoud van de vaatwas, de restanten van de maaltijd. Pfff, ik hoop dat het van korte duur is.
Oh, ja, er zijn koppels die graag samen "den afwas" doen, omwille van de gezellige babbel, en dergelijke meer.
Neem van mij aan, dat wij perfect kunnen babbelen terwijl we in de zetel zitten, met of zonder glaasje wijn of tasje koffie, mijn voeten op zijn schoot, en op de achtergrond het geruststellende gezoem van de vaatwasmachine.
En aangezien we dit jaar 18 jaar getrouwd zijn, is het wel bewezen ook....
Gelukkig is Man een handige jongen. Nee, hij belt niet naar de Mieleman die dan weken op zich laten wachten. Man haalt zelf de ingebouwde machine eruit, demonteert wat demonteerbaar is. Vindt het kapotte onderdeel dat de oorzaak was van een onder water gelopen keuken. En gaat nu naarstig op zoek waar hij het ding in kwestie kan krijgen.
Ondertussen heb ik gisteren afgewassen, wel 2 uur lang. De inhoud van de vaatwas, de restanten van de maaltijd. Pfff, ik hoop dat het van korte duur is.
Abonneren op:
Posts (Atom)