woensdag 30 januari 2008

Robert Fredeus RIP

Droevig nieuws

Vandaag kregen we het droevige nieuws dat een van de scoutsleiders van Kleine Zus overleden is. Amper 19 jaar, veel te vroeg. Hij overleed aan de gevolgen van klierkoorts. In deze tijd van medische wonderen kan je je dat echt niet voorstellen.

Mijn gedachten gaan naar zijn ouders, zijn familie, zijn vrienden. Ik wens hen allemaal heel veel sterkte.

dinsdag 29 januari 2008

Afvallingskoers

Gepakt en gezakt (mét chocolaatje dus), toog ik vorige week met een vriendin naar de Weight Watchers. Want ja, helaas, er moeten weer wat kilootjes af. En met zijn 2 is het leuker dan alleen, dus verschenen wij stipt op de afspraak.

Eerst moesten we op de weegschaal. Dat was minder erg dan ik dacht: ten eerste moest je daarvoor niet vooraan gaan staan, waarna je gewicht toetergewijs zou worden uitgeschreeuwd en ten tweede woog ik zelfs met kleren aan minder dan thuis.

Waarschijnlijk is dat om de dames moed te geven.

De term dames is wel op zijn plaats hier: combineer in je hoofd gerust de beelden die de woorden "dames" en "weight watchers" oproepen, en zo zagen ze er ook uit.
Behalve I en ik natuurlijk, wij zijn helemaal niet damesachtig, puh!

Bon, het eerste deel viel dus al mee.
In het tweede deel krijg je dan een soort peptalk. De peptalk van de week, zeg maar. Dikke roloog zeg!

Ondertussen zat ik al ijverig in het Puntenboekje te bladeren. En te tellen. En ook stiekem te lachen met de dolenthousiaste Dieetgoeroe vooraan.

Maar, ik ga me niet laten kennen! Ik wil volgende keer Resultaat zien! Ook dat is het voordeel van met zijn 2 te gaan. Ik wil minstens evenveel kwijt zijn als I. Dus eet ik nu veel appels, geen snoep, en ik tel mijn Points.

Wordt vervolgd....

donderdag 24 januari 2008

Uitgelezen

Ik ga geen gewoonte maken om de door mij gelezen boeken te bespreken. Aan boekbesprekingen had ik immers altijd een hekel.

Het boek dat even met zijn omslagfoto mocht prijken, is uit. Op amper 2 dagen. En als u weet dat ik ondertussen ook werk, een huishouden moet runnen, uit vrije wil ga sporten, en nog veel meer, dan is 2 dagen wel erg kort.

Het boek in kwestie is De Ontsnapping van Heleen Van Royen.

Het begint heel herkenbaar. De vrouw in kwestie, moeder van 2, deeltijds aan het werk op het kantoor van haar vader, denkt na over haar leven, haar relatie met haar man, kortom wat we allemaal van tijd tot tijd eens doen.
Ze ziet het niet meer zitten, en vertrekt. Op zoek naar zichzelf, naar de vrouw die niet de mamma-echtgenote-dochter-zus-... van iedereen is.
Het leest heel erg vlot, een aanrader. Voor drukke mamma's.

maandag 21 januari 2008

koffiemachine

We hebben op het werk een nieuwe machine voor de koffie. Er was niks mis met de oude. Maar het huurcontract was verlopen, en dus was het tijd voor een nieuwe.
Vroeger was het eenvoudig. Je kon kiezen, koffie of warm water, meer moest dat ook niet zijn.
Maar de vooruitgang staat voor niks, dus hebben we nu keuze tussen gewone koffie, of koffie van echte bonen, cappuccino, chocolademelk, chocespresso (koffie met een vleugje chocola), espresso, mokka en warm water.
En dus moet ik nu niet alleen weerstaan aan het chocolaatje, maar ook aan een lekkere cappuccino, of een chocomelk. Grrrr.

donderdag 17 januari 2008

Wilskracht


13 dagen geleden, bestelde ik me een koffie. Op zich niet zo speciaal natuurlijk, maar... de koffie was vergezeld van een chocolaatje. Een mignonetteke dan nog wel.

Omdat ook bij mij in het lijstje van goede voornemens 2008 stond "minder snoepen", heb ik het niet opgegeten. Ik heb het in mijn handtas gestopt. En daar zit het nog, al 13 dagen dus. 13 dagen, waarvan er al een aantal zijn geweest, waarop ik scheurde van de honger, allee, ja eigenlijk niet van de honger, meer van de goesting eigenlijk.

Maar het zit dus nog steeds in mijn tas, het Symbool van Mijn Wilskracht.

dinsdag 15 januari 2008

Kinderen en sport

Mijn sportieve prestaties tijdens mijn jeugd waren beperkt. Dansen deed ik wel natuurlijk. Maar voor de rest was het maar pover gesteld.
Het sportprogramma op een oerdegelijke Katholieke meisjesschool was nu ook niet direct iets om over naar huis te schrijven. 1 uurtje turnen. Dat was het.

De Zussen zijn ook niet echt sportief, ze gaan hier in het dorp wel 1 uurtje per week jazzdansen, en in de zelfde groep dans ik bij de "bejaarden" ook 1 uurtje op donderdagavond.

Ik vreesde dus al dat mijn onsportieve genen dominant waren, tot Broer in de 2e kleuterklas aankondigde dat hij ook wilde basketten zoals zijn vrienden.

Basket werd het dus, geen voetbal zoals de meeste kleine jongetjes willen doen.

En het is leuk, hij vindt het fijn om te doen, en ik vind het fijn om ouder-aan-de-zijlijn te zijn.
Soms de truitjes wassen, soms "den boek" doen (scoreblad invullen) soms de klok bedienen, helpen op het toernooi... We zijn ondertussen met een aantal geëngageerde ouders die ook vrienden zijn geworden naast het veld.

Maar als ik dan lees in Klasse dat aan ouders gevraagd wordt om een soort intentieverklaring te tekenen om zich in 't vervolg te gedragen langs de lijn... En als ik lees in de krant dat een ploegje 14-16-jarigen in elkaar is geslagen na een voetbalwedstrijd... Dan vraag ik me af hoe je dit nog kan rijmen met 'sporten is gezond'.

Triestig vind ik het. Want ik wéét dat dat het leuk kan zijn als je je kind echt steunt. En scheidsrechters, andere kinderen uitschelden of in elkaar slaan hoort daar niet bij.

woensdag 2 januari 2008

Gelukkig Nieuwjaar!

Ik wens iedereen een fijn 2008 toe. Al je wensen, mogen ze dit jaar uitkomen!
Een baby, of net geen baby, een lief, of geen lief, maar wel voor iedereen een goede gezondheid.

Voor mezelf wens ik, geen enge ziektes voor mij en mijn geliefden, en misschien dan toch eens de lottopot. Geld maakt wel niet gelukkig, maar ik wil het wel eens proberen.