Posts tonen met het label familie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label familie. Alle posts tonen

donderdag 15 januari 2009

Goede voornemens

Mijn voornemens voor 2009 zijn al te verdelen in 3 categorieën...

- Voornemens die tot nog toe naar behoren worden nageleefd, zelfs al is de eerste maand nog maar halverwege (het in stand houden van mijn gewicht en de min of meer opgeruimde staat van ons huis zodat de avond voor de kuisvrouw komt iets relaxter is)

- Voornemens die ik nog het voordeel van de twijfel geef, omdat het ten slotte nog maar de eerste helft van de eerste maand is (vriendschappen onderhouden, kinderkledijkasten uitmesten,...)

- Voornemens die zelfs na amper 3 weken al te vaak met de voeten getreden zijn om nog geloofwaardig over te komen (minder internetten tijdens de werkuren, elke dag 2 wasmachine-inhouden wegwerken)

Spijtig voor de laatste categorie. Volgend jaar beter.

maandag 14 juli 2008

Turkoois


Enig opzoekingswerk leerde me dat we vandaag onze turkooise bruiloft vieren. Best een mooi mineraal en iets minder vergankelijk dan de Rozen bruiloft van vorig jaar.
18 jaar geleden al, we waren 2 prille 20-igers. Het was warm, heel warm, en een mooie dag.
In deze tijden waarin je meer hoort van scheiden, overspel, vreemdgaan, vechtscheidingen en alle bijhorende problemen met de kinderen en de inboedel... is het toch weer eens wat anders.
We zijn goe bezig!

maandag 14 april 2008

En dit is het resultaat...

De cadeautjes zijn gekocht, de foto's van Broer zijn getrokken.
Euh.. de strijk, tja, ik heb wel een paar dingen gestreken.
En de glasgordijnen blijven nog wat ongewassen hangen. Tot ik er eens echt tijd voor heb.

vrijdag 11 april 2008

Weekendvoornemens

Dit wil ik doen in het weekend:

- glasgordijnen wassen
- strijken
- foto's nemen van Broer voor zijn communieprentjes
- cadeautjes halen in de Stad (voor Man die bijna jarig is, voor een communicantje, en voor 3 jarigen waar Broer naar 't feestje moet)

Benieuwd wat ik maandag ga kunnen schrappen....Wordt vervolgd!

zondag 6 april 2008

Communie - stap 1

Gisteren was stap 1 in de communie-estafette. Kleine Zus deed haar communie.
Ze was behoorlijk zenuwachtig. En mama ook een beetje. Ze hadden me gevraagd een stukje voor te lezen in de viering. Niet dat ik daarom zenuwachtig was, 't was eerder het in elkaar passen van de hele dag.

's Morgens met Kleine Zus naar de kapper. Zij voor haar haar in te vlechten (ze heeft "kei-lang" haar). Bij mij volstaat wassen en drogen, de grjize lokken zijn 2 weken geleden al overschilderd.

Daarna naar huis, opruimen, eten, kleren aantrekken.
Om 13.20 arriveren de schoonouders. 10 minuten later vertrek ik al met Kleine Zus. Zij moet er om 13.45 zijn, en ik zal nog 3 extra plaatsen reserveren.

Het wordt kwart voor 2, tien voor 2, de kerk loopt goed vol, van de rest van de familie nog geen spoor.
Om 5 voor twee komen mijn schoonouders met Grote Zus en Broer binnen. Geen spoor van Man en mijn ouders. "Oma en Opa waren er nog niet", bevestigt Grote Zus mijn zenuwachtige en bange voorgevoelens.
Klokslag 2 uur begint de viering. Kleine Zus heeft hopelijk niet in de gaten dat noch haar papa, noch Oma en Opa er al zijn.
Na het welkomstlied, volgt het voorlezen van de verwelkoming door 2 vormelingen en 1 ouder - ik dus. Terwijl ik aan het lezen ben, zie ik in mijn ooghoeken Man binnenglippen.
Zonder Oma en Opa.

Grrr - ik begin me nu ongerust te maken. Ik zit terug op mijn plaats, probeer mijna andacht bij de viering te houden. Maar door mijn hoofd spookt- oh God laat het enkel een vergissing van uur zijn. Laat ze niet iets zijn tegengekomen onderweg.
En EINDELIJK om 14.40 komen ze binnen!
Net op tijd om het uiteindelijke vormsel mee te maken (Peter en Meter van de vormeling moeten dan mee naar voor - en Peter is in dit geval de net binnengekomen Opa).

Ze hadden zich dus vergist. Stom, stom, maar ja, niks aan te doen. Missen is menselijk. Maar toch, Oma vindt het heel erg, ze zit ocharme heel de tijd te bibberen. En na de viering komen een paar traantjes piepen, die ze vlug weer wegveegt.

De rest van de dag verliep gelukkig iets minder stresserend.
Receptie op de parochie, en dan met de grootouders gaan eten in een Italiaans restaurant.

Op naar stap 2 - communie van Broer op 1 mei.
Oma en Opa hebben alvast het aanvangsuur gedubbelchecked...

dinsdag 1 april 2008

Winkelen- of het verschil tussen Man en Vrouw

Voor alle duidelijkheid: ik winkel GRAAG - als het tenminste niet om kledij voor mezelf gaat....

Plaats en tijd: een zonovergoten zaterdagnamiddag in de stad.
Personages: Man -Vrouw en 3 kinderen
Doel: kopen van schoenen voor Man en kopen van kledij voor Vrouw

En zo verliep het...

Scenario 1: Gezin nadert de Eerste Schoenenwinkel, Man gooit 1 blik op de etalage, en zegt: hier hebben ze niks voor mij. Vrouw probeert nog met: "Maar ze zetten niet alles in de etalage, en moeten we eens niet binnen kijken..." Nee, dus. Volgende winkel.

Scenario 2: Gezin stapt de Tweede Schoenenwinkel binnen. De reden waarom ze binnenstappen, is omdat de schoenen van voor het raam niet echt zichtbaar zijn. Man neemt 2 schoenen, zegt tegen de verkoopster: 'deze in een 42 aub". Past paar 1, past paar 2, zegt: "Paar 2 zit prima". Gaat naar de kassa en betaalt. Ik schat ongeveer een verloop van 5 minuten tussen binnenkomen en betalen.

Scenario 3 tot en met 998: Gezin stapt kledingzaak binnen. Vrouw zucht even, kijkt toch maar eens rond, Man en kinderen geven suggesties, waarop Vrouw nogmaals zucht. Man en kinderen zuchten ook. Gezin stapt weer naar buiten.

Scenario 999 of zo: Gezin stapt terug kleding zaak binnen. Omdat de goedkopere zaken reeds bezocht werden in de vorige scenario's, is het nu een - euh- niet zo goedkope zaak.
Vrouw ziet een broek en top in bruin. Helaas, bruin is niet een kleur die in het kleurenpalet zit van Vrouw. Man zucht. Vrouw besluit toch te passen. Man en kinderen vinden het mooi. Een voorzichtige blik van opluchting op hun gelaat.
Vrouw zegt dat noch het model noch de kleur haar kunnen bekoren.
Vrouw past 2e outfit. In een andere kleur uiteraard. En een ander model. Man en kinderen vinden het mooi.
Verkoopster prijst ondertussen het engelengeduld van de kinderen.
Vrouw twijfelt.
Daarjuist vonden ze het mooi. En toen was het NIET mooi.
Nu vinden ze het ook mooi. Is het dan wel mooi?
Verkoopster vindt het mooi. Dat is haar taak.
Want het is ook duur.
O jee, het is echt wel duur.
Shit zeg, heeft Man dat gezien?
Ja, hij heeft het gezien, en ja, hij vindt het nog steeds mooi.
Vrouw besluit na een half uur, het toch te kopen.
Maar aarzelt en twijfelt nog steeds aan de kassa. En als ze de kaart in de betaalterminal stopt. En als ze buitenstapt. En als ze een ijsje gaan eten. En terwijl ze terug huiswaarts keren. En als ze thuis is. En de volgende dag...

zondag 23 maart 2008

Pasen 2008

Kleine Zus zingt in het Kathedraalkoor. De week voor Pasen is bijgevolg niet alleen een Goede Week maar vooral een Drukke week.
Dinsdag en Woensdag zongen ze de Mattheuspassie in de Antwerpse Sint-Pauluskerk
Op Witte Donderdag een uitvoering om 10 uur én om 20 uur, en op Goede Vrijdag om 15 uur.
Gisteren de Paaswake om 21 uur. En vandaag de Paasmis om half elf.

We zijn dus heel wat keertjes heen en weer gereden. Maar zij vind het leuk. En eerlijk gezegd, het heeft wel iets, een viering bijwonen in de mooie Kathedraal, met het koor. Of is dat mijn moederhart dat spreekt?

Gisterenavond waren we pas laat terug, Kleine Zus en ik. De Paaswake duurde tot 23.20. Terwijl zij in bed kroop, bedacht ik dat de eieren nog moesten ingepakt worden. Sinds we een tuin hebben, komen de klokken altijd in de tuin, nooit binnen. (We hebben namelijk ook vloerverwarming, en ik wil liever geen chocoladeneiplasjes binnen...)

Maar omdat wij 2 poezen hebben die in de tuin ... euh... kattenbakfestijn houden, wil ik dat de klokken hun eieren netjes inpakken in aluminiumfolie.

Man beloofde vroeg op te staan om de klokken een handje te helpen.

Helaas, deze morgen, hoorden we getrippeltrippel op de trap. Man veert recht op, "De eieren! Die staan nog op de keukenkast!" Broer komt ondertussen al terug naar boven. "Zeg mama en papa, de klokken zijn nog niet geweest!". Teleurstelling alom...

Ik kan hem sussen: het is immers nog heel vroeg. En heeft iemand van ons al klokken horen luiden? Nee, wij ook niet, beamen de Zussen. Terwijl Broer bij mij in bed komt liggen, gaat Man al naar beneden "de tafel dekken".

Wonder boven wonder, als we 10 minuten later beneden komen, zijn de snoodaards wel geweest. Heel de tuin vol eitjes, klein en groot, in zilverpapier.

En we hebben ze niet eens horen luiden. Maar 't was wel een opluchting voor Broer.

dinsdag 18 maart 2008

Ramp o ramp!

Onze vaatwas is kapot! Grote ramp dus want als er iets is waar we beiden een hekel aan hebben, is het wel afwassen.

Oh, ja, er zijn koppels die graag samen "den afwas" doen, omwille van de gezellige babbel, en dergelijke meer.
Neem van mij aan, dat wij perfect kunnen babbelen terwijl we in de zetel zitten, met of zonder glaasje wijn of tasje koffie, mijn voeten op zijn schoot, en op de achtergrond het geruststellende gezoem van de vaatwasmachine.
En aangezien we dit jaar 18 jaar getrouwd zijn, is het wel bewezen ook....

Gelukkig is Man een handige jongen. Nee, hij belt niet naar de Mieleman die dan weken op zich laten wachten. Man haalt zelf de ingebouwde machine eruit, demonteert wat demonteerbaar is. Vindt het kapotte onderdeel dat de oorzaak was van een onder water gelopen keuken. En gaat nu naarstig op zoek waar hij het ding in kwestie kan krijgen.

Ondertussen heb ik gisteren afgewassen, wel 2 uur lang. De inhoud van de vaatwas, de restanten van de maaltijd. Pfff, ik hoop dat het van korte duur is.

dinsdag 11 maart 2008

De wereld is klein

Een collega van mij, vertelt over zijn broers dochter.

Het meisje studeert voor onderwijzeres en gaat binnenkort op stage. Niets nieuws onder de zon, zal u zeggen. Maar het meisje in kwestie zocht het liever over onze landsgrenzen. Met name in Gambia. Bij haar zoektocht naar mogelijke accomodatie ter plaatse, stoot ze op de website van een leuk pensionnetje . Na wat over en weer gemail blijkt ineens dat de eigenaars van het pension niet alleen terug naar België zijn komen wonen, maar dat ze zowaar in dezelfde straat wonen als dat meisje.
Ongelooflijk toeval...

Maar... aangezien ik een nichtje heb dat én een pension bezit met haar man in Gambia én sinds een paar weken terug in België is, informeer ik verder bij mijn collega. En ja, bingo, het blijkt ook nog eens over mijn nichtje te gaan! Als dat geen toeval is.

Of hoe de wereld nog wat kleiner wordt...

vrijdag 15 februari 2008

Donderdagstress

Gisteren was (nog maar eens) een hectische dag. Man kwam pas laat terug van Nederland, en vroeg hoe mijn dag geweest was. Dit was het verslagje dat ik hem gaf.... Ik raad mensen die al gestresseerd zijn en oververmoeid om het niet te lezen....

6.50 h Opgestaan en kinderen wakker gemaakt, want op weekdagen werkt hun biologische klok niet.

7.00 - 8.00 h: behalve de gewone was-, plas- en ontbijtperikelen, 4 lunchboxen klaargemaakt. Een verloren gewaande zwemzak opgesnord. En om 7.55 richting school vertrokken.

8.10 h : kinderen gedropt aan 't school, doorgereden naar mijn werk, om daar rond 8.50 u aan te komen.

Heel de dag gewerkt, lunchpauze niet genomen, om tijdig te kunnen stoppen.

15.50: doorgereden naar school, kinderen en boekentassen ingeladen.

16.10: Grote Zus en Broer thuis afgezet.

16.20: Kleine Zus aan muziekschool afgezet.

16.25 - 16.50: Vlug wat eten halen bij de slager.

16.55 - 17.00: Wachten aan de muziekschool.

17.00: Terug naar huis met Kleine Zus

17.10: Kant-en-klare wortelpuree in de stoomoven gezet, worstjes gebakken.

17.35: eten

17.55: Grote Zus vertrekt met fiets naar dansles.
17.56: Grote Zus komt paniekerig terug binnen: fietslicht werkt niet meer
17.57: na een minuut tevergeefs aan het licht prutsen, breng ik ze maar met de wagen.

18.05: terug thuis. Ik eet mijn bord verder leeg, dat ondertussen al lekker afgekoeld is (not!)

18.10: Was in machine steken, tafel en keuken opruimen. Broers huiswerk controleren. Kleine Zus heeft allerlei knutselattributen nodig voor morgen op school, die zoeken we samen bij elkaar. Boekentassen Broer en Kleine Zus gecontroleerd.

18.57: Grote Zus ophalen en weer droppen thuis.

19.10: Gechampetterd tot Kleine Zus en Broer pijama's aanhebben en tanden gepoetst. Grote Zus instructies gegeven omtrent de bedtijdmomenten.
Vertrokken naar de WW.

19.20-19.30: hopeloos op zoek naar een parkeerplaats...

19.40 - 20.30: Met vriendin I naar de WW (totaal al bijna 5 kg kwijt- joepie)

20.45: terug thuis gekomen, Kinderen nog een kus gaan geven. Danskledij aangetrokken en weer vertrokken.

21.00 - 22.15: Jazzdans, heel plezant, vermoeiend maar ontspannend.

22.20: Douche, ER gekeken, was uit machine gehaald, andere was ingestoken. Scoutsrugzak Broer ingeladen.

00.15: Man komt thuis, krijgt bovenstaand verslag, en zucht even...

00.30: Gaan slapen...

dinsdag 17 juli 2007

nonkel

Wat we verwacht hadden, is dan ook gebeurd...

Ik herinner me voor altijd:

de nonkel die goocheltrukjes deed met een holle fles

de nonkel die altijd alle familiegebeurtenissen vastlegde, op foto, op film, op video

de vakanties die we als kind samen met hen deden, Tundernout (Turnhout), Houthalen, de Dardennen, Frankrijk

zijn liefde voor zijn honden, die behalve "de Porgy" allemaal "den Bess" heetten

zijn handige handen die de meest saaie camionnet omtoverden tot een fantastische mobilhome

en nog zo veel meer...

dinsdag 29 mei 2007

koken...

Een paar weken geleden was ik in het huis van mijn grootmoeder, door ons allemaal "de Boma" genoemd. De Boma is 90 en verhuisde onlangs naar een rusthuis, en dus moet het huis stillekesaan leeggemaakt worden.
Op mijn eentje liep ik snuisterend door het huis. Tijdens mijn zoektocht vond ik een klein boekje, met daarin handgeschreven recepten van haar. Dat kon ik niet laten liggen.

2 recepten wil ik graag vermelden, het ene omwille van de hilarische ouderwetse schrijfstijl, het andere omdat het gewoon lekker klinkt...

Confituur van aardbeziën (geheele vruchten)

Noodig: 1 kilo aardbeziën zonder stelen, 1 kilo 500 gr. gekristalliseerde suiker, 1 flesch Gelifruit (ik vermoed dat dit een soort pectine is)
Neem bij voorkeur 1 kilo kleine en middelmatige aardbeziën, zonder stelen en goed rijp; pers ze lichtjes opdat de suiker in het vleesch der vrucht kunne dringen. Weeg de suiker afzonderlijk. Giet beurtelings eene laag vruchten en eene laag suiker in eene kastrol; de bovenste laag is suiker. Laat gedurende verscheidene uren of gedurende een nacht staan opdat er een deel der suiker kunne smelten. De vruchten niet laten staan in een koperen ketel; gebruik een aluminium of een geëmailleerde kastrol. Plaats uwe kastrol op een zeer hevig vuur, meng zorgvuldig en doe koken, terwijl gij aanhoudend roert. De confituur moet opkomen en groote bobbels maken. Aldus drie minuten hard laten koken. Neem van het voor af en giet het Gelifruit bij, terwijl gij goed omroert; laat eenige minuten staan terwijl gij omroert, totdat de confituur begint te verdikken: daarna snel uwe potten vullen.

Kip op ouderwetse wijze

Voor 4 personen: neem 1 kip van ongeveer 1,200 kilo. Vul op met 1 ajuin, 1 klein teentje look, 1 takje tijm en een ietsje rozemarijn, doe er ook 2 à 3 kippenlevertjes in. Bruin de kip in wat boter en flambeer met een klein glaasje cognac. Bestrooien met wat peper en zout en opde gewone manier gaar laten stoven. De kip uit de pan nemen en het vulsel uithalen. Verwijder de tijm en de rozemarijn, en maak de rest fijn met mixer en zeef het. Voeg dit bij de saus, doe er nog 2 koffielepels tomatenpuree bij en 1 koffielepel suiker, dan nog een glas witte droge wijn en het sap van een halve citroen. De saus binden met wat boter geplet met bloem, en controleren of de saus zout genoeg is. De kip in stukken snijden, overgieten met de saus en opdienen met aardappelkroketten.


Andere recepten die vermeld zijn: o.a. tête de veau, portugeesche mosselen, moerbessensap, rubarbersap, picalilly, peperkoek, vlaaien, koninklijke saus, en last but not least "consommé voor zieken"