woensdag 26 maart 2008

Wijvenweek (3)

Mannen

Ik heb er 2.
Een grote en een kleine. Met de ene ben ik getrouwd. Al bijna 18 jaar (!!). De andere heb ik gebaard.

Mijn Man komt uit een heel traditioneel gezin, moeder aan de haard, vader een hardwerkende man. Ik daarentegen niet, bij mij thuis ging het er heel anders aan toe. Mijn ouders werkten allebei, en hadden/hebben enorm veel hobbies. Vandaar dat ik me niet kan herinneren dat we ooit GEEN vaatwas hadden, of GEEN poetsvrouw, en de overige taken werden door allebei mijn ouders uitgevoerd.

Voor mijn Man was dat vrij ongewoon, maar toch heeft hij zich razendsnel aangepast aan het leven met een buitenshuis werkende vrouw. En hoewel hij vroeger niks moest doen thuis (en dat mag u vrij letterlijk nemen!) is hij nu van ons twee de beste kok, hij ruimt op, hij doet boodschappen, hij draaide zijn hand er niet voor om om onze kinderen te verluieren of te wassen... Kortom een Nieuwe Man, en dat vind ik wel leuk.

Ik hoop dus dat mijn Kleine Man, wordt zoals zijn vader.
Zodat mijn toekomstige schoondochter ook een makkelijker leventje krijgt.

Wijvenweek (2)

Winkelen dus.

In tegenstelling tot deze dame doe ik het wel graag.
Rondkuieren, liefst in de stad maar bij slecht weer toch liever in een shoppingcenter. Winkel in, winkel uit. Dingen bekijken, bestasten, soms eens passen. Zou ik het kopen? Of toch maar niet? Weer naar buiten. Andere winkel in. En het scenario herhaalt zich eindeloos.
Om dan toch maar weer naar die eerste winkel te stappen.

Mijn Man haat het. Niet het rondwandelen in de stad op zich, maar het besluiteloos in- en uitgaan van de winkels. Winkelen moet functioneel zijn, volgens hem.
Behalve als de winkel in kwestie de Fnac is. Dan kan hij ook ronddwalen tussen de rekken, kijken, twijfelen, toch maar niet kopen, genieten...

De Zussen gaan heel graag winkelen, vooral als zij iets krijgen. En mogen passen. En ook bij hen herken ik het getwijfel. Zou ik wel dit kopen? Past dit wel bij mijn andere kleren. Maar ook: wat gaan mijn vriendinnen hiervan vinden?
Broer winkelt graag als er een beloning aan vasthangt, het spreekwoordelijke worteltje voor het ezeltje.

En dus eindigt een shoppingmiddag bij ons steeevast eerst in de Fnac, en daarna in het ijssalon.

dinsdag 25 maart 2008

Wijvenweek (1)



Ik waag me ook aan een poging tot... Ik ben natuurlijk al slecht begonnen, want vandaag is al de 2e dag.

Gisteren moest ik eigenlijk iets schrijven over Mijn Lijf. Maar ja, dagje vakantie gisteren, 2 van de 3 kinderen uitgezwaaid omdat ze op meerdaags kamp met de scouts vertrokken. Rugzak van het derde kind gemaakt, omdat die vanmiddag vertrekt. Excuses genoeg dus.

Met een dag vertraging dus: Mijn lijf.

Ik hou niet echt van Mijn Lijf. Als beginstatement zit dit alvast de toon. De rode draad is zoals bij vele vrouwen het gewicht, of liever het teveel aan gewicht.

Deze ochtend las ik in de krant over een Mollige Dame die mee wil doen aan de Britse Miss-verkiezing. Ze weegt 80 kg, en is 1, 78 m lang. Dat is een BMI van net iets meer dan 25. Ze zag er nochtans goed uit. En alles in proportie. Helaas is dat het beeld wat de media ons opdringt en blijft opdringen. Als je geen anorexiafiguurtje hebt, ben je mollig, of dik, of zwaarlijvig.

En met een maatje 42 ben je verplicht in sommige winkels te shoppen in het XXL-rek. Of je zit winkels met opschriften als 'mode voor de volslanke vrouw, van maat 42 tot 60'...

En ik haat het.

Punt.

zondag 23 maart 2008

Pasen 2008

Kleine Zus zingt in het Kathedraalkoor. De week voor Pasen is bijgevolg niet alleen een Goede Week maar vooral een Drukke week.
Dinsdag en Woensdag zongen ze de Mattheuspassie in de Antwerpse Sint-Pauluskerk
Op Witte Donderdag een uitvoering om 10 uur én om 20 uur, en op Goede Vrijdag om 15 uur.
Gisteren de Paaswake om 21 uur. En vandaag de Paasmis om half elf.

We zijn dus heel wat keertjes heen en weer gereden. Maar zij vind het leuk. En eerlijk gezegd, het heeft wel iets, een viering bijwonen in de mooie Kathedraal, met het koor. Of is dat mijn moederhart dat spreekt?

Gisterenavond waren we pas laat terug, Kleine Zus en ik. De Paaswake duurde tot 23.20. Terwijl zij in bed kroop, bedacht ik dat de eieren nog moesten ingepakt worden. Sinds we een tuin hebben, komen de klokken altijd in de tuin, nooit binnen. (We hebben namelijk ook vloerverwarming, en ik wil liever geen chocoladeneiplasjes binnen...)

Maar omdat wij 2 poezen hebben die in de tuin ... euh... kattenbakfestijn houden, wil ik dat de klokken hun eieren netjes inpakken in aluminiumfolie.

Man beloofde vroeg op te staan om de klokken een handje te helpen.

Helaas, deze morgen, hoorden we getrippeltrippel op de trap. Man veert recht op, "De eieren! Die staan nog op de keukenkast!" Broer komt ondertussen al terug naar boven. "Zeg mama en papa, de klokken zijn nog niet geweest!". Teleurstelling alom...

Ik kan hem sussen: het is immers nog heel vroeg. En heeft iemand van ons al klokken horen luiden? Nee, wij ook niet, beamen de Zussen. Terwijl Broer bij mij in bed komt liggen, gaat Man al naar beneden "de tafel dekken".

Wonder boven wonder, als we 10 minuten later beneden komen, zijn de snoodaards wel geweest. Heel de tuin vol eitjes, klein en groot, in zilverpapier.

En we hebben ze niet eens horen luiden. Maar 't was wel een opluchting voor Broer.

vrijdag 21 maart 2008

Afvallingskoers (3)

7,1 kg ben ik al kwijt.
Ik begin het nu te voelen (broeken zitten wat losser), en sommige mensen beginnen het te zien. Dat geeft een mens moed om verder te doen.
Ik hoop binnenkort (tegen de communiefeest van Kleine Zus en Broer) in een maatje minder te passen (en als 't kan 2 maatjes minder).

Ondertussen vinden mijn Man én de man van WW-maatje I. dat zij nog nooit zo lekker hebben gegeten...
In het kookboek van de WW staan best wel lekkere recepten.
Zijn al uitgeprobeerd, geproefd en goed bevonden:

- Groentenlasagne
- Scampi's met fetakaas
- Papillot van kalkoen met ham
- Knolselderpuree met room en mosterd
- Slaatje met gegrilde kip en mosterd/honingdressing
- Jambalaya

En de rest ben ik al vergeten.
Maar 't was lekker. Dát weet ik nog wel.

woensdag 19 maart 2008

Ergernissen

Nee, het gaat niet meer over de vaatwas. Dankzij Man is de machine gerepareerd en doet het ding terug wat het moet doen. Het wisselstuk heeft hij ergens in het Pajottenland kunnen kopen. En voor een luttele 15 euro zijn onze afwaszorgen weer voorbij...

Mijn ergernistrofee van vandaag gaat naar de onverlaat die aan de koffiemachine zomaar een suikerzakje bij de melkzakjes gooide. Wat ik natuurlijk niet zie - die dingen zien er op een detail na het zelfde uit.
En dus gooi ik suiker in mijn beker. Jakkes! Het dringt tot me door dat het melkpoeder er raar uitziet. Waarop ik zuchtend naar de nabijgelegen toiletten loop, het goedje doorspoel, mijn beker afwas, terug kom aan de koffiemachine.

Alwaar de Koffieman (die geen enkele gelijkenis vertoont met de Colalightman - geloof me) net de betreffende zakjes heeft aangevuld.
Ik neem terug een melkzakje, tenminste dat denk ik, maar de Koffieman heeft namelijk de doos omgedraaid in de kast gezet. En de melkjes zitten dus wel bij de melkjes, de suikertjes bij de suikertjes. Maar helaas aan de verkeerde kant.

Ik kan alweer mijn beker omspoelen.

Geef toe, zoveel ergernissen op een woensdagochtend, een mens zou van minder uitkijken naar de vrije middag.

dinsdag 18 maart 2008

Ramp o ramp!

Onze vaatwas is kapot! Grote ramp dus want als er iets is waar we beiden een hekel aan hebben, is het wel afwassen.

Oh, ja, er zijn koppels die graag samen "den afwas" doen, omwille van de gezellige babbel, en dergelijke meer.
Neem van mij aan, dat wij perfect kunnen babbelen terwijl we in de zetel zitten, met of zonder glaasje wijn of tasje koffie, mijn voeten op zijn schoot, en op de achtergrond het geruststellende gezoem van de vaatwasmachine.
En aangezien we dit jaar 18 jaar getrouwd zijn, is het wel bewezen ook....

Gelukkig is Man een handige jongen. Nee, hij belt niet naar de Mieleman die dan weken op zich laten wachten. Man haalt zelf de ingebouwde machine eruit, demonteert wat demonteerbaar is. Vindt het kapotte onderdeel dat de oorzaak was van een onder water gelopen keuken. En gaat nu naarstig op zoek waar hij het ding in kwestie kan krijgen.

Ondertussen heb ik gisteren afgewassen, wel 2 uur lang. De inhoud van de vaatwas, de restanten van de maaltijd. Pfff, ik hoop dat het van korte duur is.