woensdag 27 februari 2008

De moord in de keuken

Deze middag was onze keuken even het decor van een horrorfilm, die zo erg overdreven bloederig is, dat het als het ware een komische film wordt. U kent dat type film wel, bloed, bloederig, bloederigst.

Het begon heel erg onschuldig... Kleine Zus vroeg of ik even de ketchup wou nemen uit de kast.
Al bij het vastnemen van de fles, dringt tot me door dat er iets niet klopt. De knijpfles lekt. Maar niet zomaar lekken, nee, ze pssschte zachtjes. Verbaasd kijk ik naar de fles, en naar het rode spoor dat ondertussen van de kast naar de grond loopt...

In een reflex, en met een welgemeende "eikeswasda" hou ik de fles boven de gootsteen.

BWAAANG!! met een geweldige knal springt het deksel van de fles nu volledig los.

Heel de keuken, tot tegen het raam dat 4 meter verder is, de dampkap, het plafond, alles, alles hangt vol. Ikzelf hang vol, Man hangt vol, Kleine Zus hangt vol.

Het is onvoorstelbaar hoeveel ketchup er in een bijna volle fles zit, en hoeveel meer het nog lijkt, als die met een rotvaart rondgeslingerd wordt...

Nota aan mezelf: geen knijpflessen meer kopen!
Nota aan de lezertjes: vanish zorgde wonderwel voor het verwijderen van alle ketchupresten op onze kledij...

maandag 25 februari 2008

Kent u de slimste vrouwen van Vlaanderen?

Ik wel.
En sinds zaterdag kent Vlaanderen ze ook, want bij de eerste grote landelijke vrouwenquiz kwamen ze als beste uit de bus!

Proficiat aan mijn medequizzers!

woensdag 20 februari 2008

Wie 't schoentje past....

Letterlijk dan...

Gisteren met de kinderen op schoenenjacht geweest. De communiekleren hadden we al. Maar nog geen zomerschoenen. Tja, ik koop die nu eenmaal niet graag te vroeg.

Buiten verwachting geeft het kiezen meer problemen met Broer dan met de Zussen.
Kleine Zus is vrij zeker, ze wil zilverkleurige schoenen. Of witte.

Maar Broer heeft helaas zijn zinnen gezet op een paar Geoxen met in felle kleuren het logo van de Italiaanse voetbalploeg erop. Gelukkig zijn de Zussen ook mijn mening toegedaan dat die ABSOLUUT niet bij zijn (zelfgekozen) communiekledij passen.

De verkoopster steunt ons ook. Tja, als je met 3 kinderen die allemaal schoenen nodig hebben, in een schoenenwinkel bent, zijn ze nogal geneigd de persoon met de portemonnee naar de mond te praten... Helaas voor Broer, tegen zoveel vrouwelijk geweld kon zelfs hij niet op.

De telefonische assistentie van papa werd nog in de strijd gegooid. En zoals altijd gaf papa's argument de doorslag: wie weet verliest Italiƫ volgende keer wel de wereldbeker. Ja, dat risico kan hij uiteraard niet lopen. Stel je voor dat je je communie zou doen met schoenen waarop het logo staat van eventueel toekomstige loosers??

Probleem opgelost. En 3 paar schoenen rijker,maar helaas ook ettelijke euro's armer, stappen we de winkel uit. Vriendelijk nagezwaaid door de verkoopster, die ondertussen grijnzend de geldla dichtschuift.

vrijdag 15 februari 2008

Donderdagstress

Gisteren was (nog maar eens) een hectische dag. Man kwam pas laat terug van Nederland, en vroeg hoe mijn dag geweest was. Dit was het verslagje dat ik hem gaf.... Ik raad mensen die al gestresseerd zijn en oververmoeid om het niet te lezen....

6.50 h Opgestaan en kinderen wakker gemaakt, want op weekdagen werkt hun biologische klok niet.

7.00 - 8.00 h: behalve de gewone was-, plas- en ontbijtperikelen, 4 lunchboxen klaargemaakt. Een verloren gewaande zwemzak opgesnord. En om 7.55 richting school vertrokken.

8.10 h : kinderen gedropt aan 't school, doorgereden naar mijn werk, om daar rond 8.50 u aan te komen.

Heel de dag gewerkt, lunchpauze niet genomen, om tijdig te kunnen stoppen.

15.50: doorgereden naar school, kinderen en boekentassen ingeladen.

16.10: Grote Zus en Broer thuis afgezet.

16.20: Kleine Zus aan muziekschool afgezet.

16.25 - 16.50: Vlug wat eten halen bij de slager.

16.55 - 17.00: Wachten aan de muziekschool.

17.00: Terug naar huis met Kleine Zus

17.10: Kant-en-klare wortelpuree in de stoomoven gezet, worstjes gebakken.

17.35: eten

17.55: Grote Zus vertrekt met fiets naar dansles.
17.56: Grote Zus komt paniekerig terug binnen: fietslicht werkt niet meer
17.57: na een minuut tevergeefs aan het licht prutsen, breng ik ze maar met de wagen.

18.05: terug thuis. Ik eet mijn bord verder leeg, dat ondertussen al lekker afgekoeld is (not!)

18.10: Was in machine steken, tafel en keuken opruimen. Broers huiswerk controleren. Kleine Zus heeft allerlei knutselattributen nodig voor morgen op school, die zoeken we samen bij elkaar. Boekentassen Broer en Kleine Zus gecontroleerd.

18.57: Grote Zus ophalen en weer droppen thuis.

19.10: Gechampetterd tot Kleine Zus en Broer pijama's aanhebben en tanden gepoetst. Grote Zus instructies gegeven omtrent de bedtijdmomenten.
Vertrokken naar de WW.

19.20-19.30: hopeloos op zoek naar een parkeerplaats...

19.40 - 20.30: Met vriendin I naar de WW (totaal al bijna 5 kg kwijt- joepie)

20.45: terug thuis gekomen, Kinderen nog een kus gaan geven. Danskledij aangetrokken en weer vertrokken.

21.00 - 22.15: Jazzdans, heel plezant, vermoeiend maar ontspannend.

22.20: Douche, ER gekeken, was uit machine gehaald, andere was ingestoken. Scoutsrugzak Broer ingeladen.

00.15: Man komt thuis, krijgt bovenstaand verslag, en zucht even...

00.30: Gaan slapen...

dinsdag 12 februari 2008

Oneindig

"Mama, weet jij wat oneindig is?" vraagt Broer terwijl ik een poging doe om het journaal te bekijken.
Hmmm..., is mijn - ik geef het toe - pedagogisch onverantwoorde respons.
Hij laat zich echter niet afleiden, en gaat verder: "Oneindig, dat wil zeggen heeeeeeel veel, zo veel dat je het niet kan tellen. Superveel dus. Wist je dat mama?"
"Jahaa", antwoord ik, ondertussen nog met een oog en oor aandachtig voor de Amerikaanse voorverkiezingen.
Hij is nu niet overtuigd dat ik het echt wel begrepen heb, en vervolgt: "Zal ik eens een voorbeeld zeggen? Als ik nu bijvoorbeeld een snoepje krijg van jou, dan zal ik je oneindig graag zien!"

Dat hij op die manier ook effectief een snoepje heeft weten te ontfutselen, moet ik aan de andere mama's wellicht niet verantwoorden...

donderdag 7 februari 2008

Lekker!


Ken je die reclame van Philadelphia? Elk spotje is met engelen (meestal vrouwen, natuurlijk). Wel ik heb ontdekt waarom... De allernieuwste snack van Philadelphia is gewoon hemels!

Het zijn de Splendips met Thai sweet Chili Saus, en rijstcrackertjes erbij.

Echtig waar heerlijk!


Nota aan de Kraftmannen (die het gemaakt hebben): gratis porties mogen ten allen tijde opgestuurd worden!

maandag 4 februari 2008

Carnaval


Als oorpsronkelijke inboorling van Aalst, ben ik wel genoodzaakt iets over Carnaval te schrijven.


Alhoewel... mijn ouders waren beide "inwijkelingen", de ene kwam van het Soete Waesland, de andere van het Scheldeland. Dus echt in mijn genen zit het Carnavalvirus niet.


Maar toch. Elk jaar kijk ik met droefheid toe hoe ze hier in de Grote Scheldestad een zielige poging ondernemen om ook Carnaval te vieren. En ik spel mijn kinderen de les, dat verkleden niet wil zeggen, een mooi rokje aandoen, maar wel er "nijg" (zoals men het in Aalst zegt) uitzien.

En zoals elk jaar trokken we ook nu op Karnavalszondag naar Aalst. We keken naar de stoet, de 80e. We lachten, we dronken een pintje, we babbelden met onze vrienden en onze kinderen strooiden kwistig met confetti (vooral op hun ouders).


't Was weeral plezant.