vrijdag 21 maart 2008

Afvallingskoers (3)

7,1 kg ben ik al kwijt.
Ik begin het nu te voelen (broeken zitten wat losser), en sommige mensen beginnen het te zien. Dat geeft een mens moed om verder te doen.
Ik hoop binnenkort (tegen de communiefeest van Kleine Zus en Broer) in een maatje minder te passen (en als 't kan 2 maatjes minder).

Ondertussen vinden mijn Man én de man van WW-maatje I. dat zij nog nooit zo lekker hebben gegeten...
In het kookboek van de WW staan best wel lekkere recepten.
Zijn al uitgeprobeerd, geproefd en goed bevonden:

- Groentenlasagne
- Scampi's met fetakaas
- Papillot van kalkoen met ham
- Knolselderpuree met room en mosterd
- Slaatje met gegrilde kip en mosterd/honingdressing
- Jambalaya

En de rest ben ik al vergeten.
Maar 't was lekker. Dát weet ik nog wel.

woensdag 19 maart 2008

Ergernissen

Nee, het gaat niet meer over de vaatwas. Dankzij Man is de machine gerepareerd en doet het ding terug wat het moet doen. Het wisselstuk heeft hij ergens in het Pajottenland kunnen kopen. En voor een luttele 15 euro zijn onze afwaszorgen weer voorbij...

Mijn ergernistrofee van vandaag gaat naar de onverlaat die aan de koffiemachine zomaar een suikerzakje bij de melkzakjes gooide. Wat ik natuurlijk niet zie - die dingen zien er op een detail na het zelfde uit.
En dus gooi ik suiker in mijn beker. Jakkes! Het dringt tot me door dat het melkpoeder er raar uitziet. Waarop ik zuchtend naar de nabijgelegen toiletten loop, het goedje doorspoel, mijn beker afwas, terug kom aan de koffiemachine.

Alwaar de Koffieman (die geen enkele gelijkenis vertoont met de Colalightman - geloof me) net de betreffende zakjes heeft aangevuld.
Ik neem terug een melkzakje, tenminste dat denk ik, maar de Koffieman heeft namelijk de doos omgedraaid in de kast gezet. En de melkjes zitten dus wel bij de melkjes, de suikertjes bij de suikertjes. Maar helaas aan de verkeerde kant.

Ik kan alweer mijn beker omspoelen.

Geef toe, zoveel ergernissen op een woensdagochtend, een mens zou van minder uitkijken naar de vrije middag.

dinsdag 18 maart 2008

Ramp o ramp!

Onze vaatwas is kapot! Grote ramp dus want als er iets is waar we beiden een hekel aan hebben, is het wel afwassen.

Oh, ja, er zijn koppels die graag samen "den afwas" doen, omwille van de gezellige babbel, en dergelijke meer.
Neem van mij aan, dat wij perfect kunnen babbelen terwijl we in de zetel zitten, met of zonder glaasje wijn of tasje koffie, mijn voeten op zijn schoot, en op de achtergrond het geruststellende gezoem van de vaatwasmachine.
En aangezien we dit jaar 18 jaar getrouwd zijn, is het wel bewezen ook....

Gelukkig is Man een handige jongen. Nee, hij belt niet naar de Mieleman die dan weken op zich laten wachten. Man haalt zelf de ingebouwde machine eruit, demonteert wat demonteerbaar is. Vindt het kapotte onderdeel dat de oorzaak was van een onder water gelopen keuken. En gaat nu naarstig op zoek waar hij het ding in kwestie kan krijgen.

Ondertussen heb ik gisteren afgewassen, wel 2 uur lang. De inhoud van de vaatwas, de restanten van de maaltijd. Pfff, ik hoop dat het van korte duur is.

vrijdag 14 maart 2008

Spelletje

An - Noor - Reno - Oscar - Ria - Alex - Xavier - ...
of
Slang - Geit - Tijger - Rat - Tonijn - Nijlpaard - ...

Kent u het nog? Momenteel doen wij bijna niks anders in de auto, zelfs op de korte rit van en naar school. Vooral Broer vindt het heel leuk. Ik ook, behalve als ik moet parkeren....

De gekste namen en dieren worden genoemd, steevast gevolgd door een welles-nietes discussie of het dier in kwestie bestaat. Of had u al van een neuseend gehoord? Of een knobbeltijger?

dinsdag 11 maart 2008

De wereld is klein

Een collega van mij, vertelt over zijn broers dochter.

Het meisje studeert voor onderwijzeres en gaat binnenkort op stage. Niets nieuws onder de zon, zal u zeggen. Maar het meisje in kwestie zocht het liever over onze landsgrenzen. Met name in Gambia. Bij haar zoektocht naar mogelijke accomodatie ter plaatse, stoot ze op de website van een leuk pensionnetje . Na wat over en weer gemail blijkt ineens dat de eigenaars van het pension niet alleen terug naar België zijn komen wonen, maar dat ze zowaar in dezelfde straat wonen als dat meisje.
Ongelooflijk toeval...

Maar... aangezien ik een nichtje heb dat én een pension bezit met haar man in Gambia én sinds een paar weken terug in België is, informeer ik verder bij mijn collega. En ja, bingo, het blijkt ook nog eens over mijn nichtje te gaan! Als dat geen toeval is.

Of hoe de wereld nog wat kleiner wordt...

dinsdag 4 maart 2008

Over 't water

Ik gebruik af en toe nog oude namen of benamingen. Wijt het maar aan de leeftijd. Beginnende dementie. Of nostalgie.

Zo zeg ik soms nog in een onbewaakt ogenblik "frank" ipv "euro".
En ik noem Antwerp Expo nog steeds Het Bouwcentrum.
Oh ja, en de "Sabenabus" (shuttle naar Zaventem - pardon Brussels Airport) heeft een halte aan het Cresthotel (dat ondertussen ook al minstens 2 keer van naam is veranderd).

Dus ik kijk er niet altijd van op als andere mensen dat ook doen. Maar toch... Vorige week kregen wij iemand op bezoek die bij het buitengaan zei dat het toch wel aangenaam vertoeven was "in de Witte Kongo". ROFL en LOL of zoals we vroeger schreven hahaha.

woensdag 27 februari 2008

De moord in de keuken

Deze middag was onze keuken even het decor van een horrorfilm, die zo erg overdreven bloederig is, dat het als het ware een komische film wordt. U kent dat type film wel, bloed, bloederig, bloederigst.

Het begon heel erg onschuldig... Kleine Zus vroeg of ik even de ketchup wou nemen uit de kast.
Al bij het vastnemen van de fles, dringt tot me door dat er iets niet klopt. De knijpfles lekt. Maar niet zomaar lekken, nee, ze pssschte zachtjes. Verbaasd kijk ik naar de fles, en naar het rode spoor dat ondertussen van de kast naar de grond loopt...

In een reflex, en met een welgemeende "eikeswasda" hou ik de fles boven de gootsteen.

BWAAANG!! met een geweldige knal springt het deksel van de fles nu volledig los.

Heel de keuken, tot tegen het raam dat 4 meter verder is, de dampkap, het plafond, alles, alles hangt vol. Ikzelf hang vol, Man hangt vol, Kleine Zus hangt vol.

Het is onvoorstelbaar hoeveel ketchup er in een bijna volle fles zit, en hoeveel meer het nog lijkt, als die met een rotvaart rondgeslingerd wordt...

Nota aan mezelf: geen knijpflessen meer kopen!
Nota aan de lezertjes: vanish zorgde wonderwel voor het verwijderen van alle ketchupresten op onze kledij...