donderdag 24 januari 2008

Uitgelezen

Ik ga geen gewoonte maken om de door mij gelezen boeken te bespreken. Aan boekbesprekingen had ik immers altijd een hekel.

Het boek dat even met zijn omslagfoto mocht prijken, is uit. Op amper 2 dagen. En als u weet dat ik ondertussen ook werk, een huishouden moet runnen, uit vrije wil ga sporten, en nog veel meer, dan is 2 dagen wel erg kort.

Het boek in kwestie is De Ontsnapping van Heleen Van Royen.

Het begint heel herkenbaar. De vrouw in kwestie, moeder van 2, deeltijds aan het werk op het kantoor van haar vader, denkt na over haar leven, haar relatie met haar man, kortom wat we allemaal van tijd tot tijd eens doen.
Ze ziet het niet meer zitten, en vertrekt. Op zoek naar zichzelf, naar de vrouw die niet de mamma-echtgenote-dochter-zus-... van iedereen is.
Het leest heel erg vlot, een aanrader. Voor drukke mamma's.

maandag 21 januari 2008

koffiemachine

We hebben op het werk een nieuwe machine voor de koffie. Er was niks mis met de oude. Maar het huurcontract was verlopen, en dus was het tijd voor een nieuwe.
Vroeger was het eenvoudig. Je kon kiezen, koffie of warm water, meer moest dat ook niet zijn.
Maar de vooruitgang staat voor niks, dus hebben we nu keuze tussen gewone koffie, of koffie van echte bonen, cappuccino, chocolademelk, chocespresso (koffie met een vleugje chocola), espresso, mokka en warm water.
En dus moet ik nu niet alleen weerstaan aan het chocolaatje, maar ook aan een lekkere cappuccino, of een chocomelk. Grrrr.

donderdag 17 januari 2008

Wilskracht


13 dagen geleden, bestelde ik me een koffie. Op zich niet zo speciaal natuurlijk, maar... de koffie was vergezeld van een chocolaatje. Een mignonetteke dan nog wel.

Omdat ook bij mij in het lijstje van goede voornemens 2008 stond "minder snoepen", heb ik het niet opgegeten. Ik heb het in mijn handtas gestopt. En daar zit het nog, al 13 dagen dus. 13 dagen, waarvan er al een aantal zijn geweest, waarop ik scheurde van de honger, allee, ja eigenlijk niet van de honger, meer van de goesting eigenlijk.

Maar het zit dus nog steeds in mijn tas, het Symbool van Mijn Wilskracht.

dinsdag 15 januari 2008

Kinderen en sport

Mijn sportieve prestaties tijdens mijn jeugd waren beperkt. Dansen deed ik wel natuurlijk. Maar voor de rest was het maar pover gesteld.
Het sportprogramma op een oerdegelijke Katholieke meisjesschool was nu ook niet direct iets om over naar huis te schrijven. 1 uurtje turnen. Dat was het.

De Zussen zijn ook niet echt sportief, ze gaan hier in het dorp wel 1 uurtje per week jazzdansen, en in de zelfde groep dans ik bij de "bejaarden" ook 1 uurtje op donderdagavond.

Ik vreesde dus al dat mijn onsportieve genen dominant waren, tot Broer in de 2e kleuterklas aankondigde dat hij ook wilde basketten zoals zijn vrienden.

Basket werd het dus, geen voetbal zoals de meeste kleine jongetjes willen doen.

En het is leuk, hij vindt het fijn om te doen, en ik vind het fijn om ouder-aan-de-zijlijn te zijn.
Soms de truitjes wassen, soms "den boek" doen (scoreblad invullen) soms de klok bedienen, helpen op het toernooi... We zijn ondertussen met een aantal geëngageerde ouders die ook vrienden zijn geworden naast het veld.

Maar als ik dan lees in Klasse dat aan ouders gevraagd wordt om een soort intentieverklaring te tekenen om zich in 't vervolg te gedragen langs de lijn... En als ik lees in de krant dat een ploegje 14-16-jarigen in elkaar is geslagen na een voetbalwedstrijd... Dan vraag ik me af hoe je dit nog kan rijmen met 'sporten is gezond'.

Triestig vind ik het. Want ik wéét dat dat het leuk kan zijn als je je kind echt steunt. En scheidsrechters, andere kinderen uitschelden of in elkaar slaan hoort daar niet bij.

woensdag 2 januari 2008

Gelukkig Nieuwjaar!

Ik wens iedereen een fijn 2008 toe. Al je wensen, mogen ze dit jaar uitkomen!
Een baby, of net geen baby, een lief, of geen lief, maar wel voor iedereen een goede gezondheid.

Voor mezelf wens ik, geen enge ziektes voor mij en mijn geliefden, en misschien dan toch eens de lottopot. Geld maakt wel niet gelukkig, maar ik wil het wel eens proberen.

zondag 30 december 2007

Estafette

Wow, ik kreeg een stokje! Als ik het goed begrijp, houdt dit in dat ik eerst antwoord geef op een aantal vragen en dat ik het stokje dan internetgewijs doorgooi naar 3 slachtoffers.

Ok, hier gaan we dan...

3 bands en/of artiesten die ik dit jaar heb leren kennen?
De CD Blackholes and Revelations van Muse heb ik strikt genomen al vorig jaar leren kennen, maar dit jaar heb ik hem grijs gedraaid (hoe zegt men dat eigenlijk bij CD's?) Dus bij deze nomineer ik ze terug.

Verder heb ik ook genoten van Editors om er nog eentje uit te pikken, hoewel het debuut van Milow ook niet mis was.

Tijdens een bepaalde aflevering van ER, hoorde ik een ontroerend mooi liedje Ik heb via de woorden die ik kon opvangen, het liedje kunnen terug vinden. Het is van Ray Lamontagne een man die op een dag een mooi liedje hoorde en zo ontroerd was dat hij besloot zelf ook liedjes te gaan maken.

3 dingen die ik heb meegemaakt, gehoord,… en die me altijd zullen bijblijven?

Het overlijden van mijn nonkel, in juli. Hij was ziek, heel erg ziek. Dus ergens was het wel een opluchting, maar toch. Het is raar, zeker omdat wij hem vrij vaak zagen. Mijn moederskant van de familie was en is altijd vrij hecht geweest. Hij zal niet meer alles filmen, grapjes maken... En mijn tante moet nu alleen voort. Amper 2 maand later, overleed de vriend van mijn tante langs vaderskant. We hadden veel minder contact maar toch. Het doet je iets.

In augustus van dit jaar, zaten we met mijn zus en haar gezin in de Dordogne. Mooi weer, fijn huis, en een leuk gezelschap. Kortom alle ingrediënten voor een fantastische vakantie.

De vriendinnen her en der...
Vriendinnen van vroeger, waar ik steeds terecht kan voor een babbel, een mailtje of een telefoontje en waarmee we dit jaar een weekend Rome onveilig maakte. Enfin ja, eigenlijk maakte Rome het onveilig voor ons. Want 1 vriendin, zag een treetje over 't hoofd, en het gevolg was ziekenhuis, krukkenzoektocht in de Romeinse apotheken, en een dagje sight seeing met rolstoel.
Vriendinnen van nu, mamma's van klasgenootjes van de kinderen. Mensen aan wie je gerust kan vragen om de kinderen mee af te halen, naar de basket te brengen, of naar een scoutsweekend. Iedereen doet het voor iedereen, en dat maakt het wel leuk.
Vriendinnen van 't internet. Nooit had ik gedacht dat virtuele maatjes ook echt leuke vriendinnen kunnen worden.

3 (vreselijke) blunders die ik sinds dit jaar op mijn naam heb staan?
Ik kan me niet direct iets voor de geest halen. Niet dat ik zo onberispelijk ben, of nooit domme of dwaze dingen zeg of doe, maar ik herinner me ze niet.
Misschien kom ik er wel nog eens op terug.

3 dingen die me héél stiekem ongelofelijk trots maakten?
Vreselijk doorzichtig en absoluut niet origineel. Maar toch. Ongelooflijk trots op mijn kinderen.

Ook heel trots op mezelf wanneer ik een huishoudelijke taak tot een goed einde breng, dingen waarvoor echt huisvrouwen hun hand niet voor omdraaien. Maar gezien mijn povere kwaliteiten op dat gebied.... Ik denk aan het uitmesten van de kleerkasten van Broer en de Zussen, aan het wassen van de Veluxramen op zolder, aan de continue strijd met de was....

Ook trots op mijn handige Man, die beter kookt dan ik, die de zolder heeft verbouwd tot een gezellige logeer/speelkamer.

En nu gooi ik de virtuele stok door naar Mevrouw Handvol , de nog prille Mevrouw de Queen en naar de Boekenmevrouw.
Succes dames!

vrijdag 14 december 2007

witte kerst?

Wordt het dit jaar dan toch een witte Kerst?
Volgens deze site is de kans ... 50%
Ja, zo kan ik het ook....

Een witte Kerst... ik zou het best leuk vinden.