Ik vind nummerplaten iets fascinerends. Als kind deden wij daar altijd spelletjes mee. Mijn kinderen vinden het ook leuk.
Bedoeling is om het eerste woord of woorden die in je opkomen te zeggen als je de lettercombniatie ziet.
En dat is niet altijd hetzelfde bij iedereen.
WZG is voor de een "Wa Zegt Ge" en voor de andere "Wit ZeeGras"
Soms is het makkelijk, KAT bijvoorbeeld, of LOT. Andere zijn wat uitdagender. Van PSV maakt Broer "Papa Slaapt Veel", Grote Zus ziet er "Poes Snurkt Vettig" in, en zelf denk ik aan een "Pressure Safety Valve". Maar dat is beroepsmisvorming.
Maar beste Nummerplatenbedenkers: waarom beginnen tegenwoordig zoveel nummerplaten met een X??? Wat kan je daar nu van maken? De X negeren en iets maken van de andere 2 letters helpt niet altijd, want met XQX ben je écht niks.
Doordat ik een wagen "krijg" van het werk (nu ja krijgen, ik betaal er wel netjes voor, elke maand) heb ik het genoegen om elke 4 jaar een nieuwe te krjigen. En een nieuwe nummerplaat. En altijd vind ik het weer spannend.
Je zal maar met een schunnig 3-letterwoord rondrijden. Of wacht, da's waar, dat kan niet. Die hebben de Nummerplaatbedenkers geschrapt.
Dus vol spanning liep ik naar de parking om de nieuwe wagen te aanschouwen, of liever gezegd de nummerplaat. Dzju zeg, ze begint met een X...
vrijdag 9 mei 2008
vrijdag 2 mei 2008
Communie - stap 2 (deel 2)
't Is voorbij.
En 't was een leuke dag.
De misviering was ontroerend mooi, de kinderen waren zo enthousiast dat het mooi was om naar te kijken.
Ik ergerde me wel aan het geroezemoes. Ik wil luisteren en genieten. Maar een aantal mensen vinden het blijkbaar nodig constant te mummelen, babbelen, fluisteren. Ergerlijk gewoon.
Achter ons zaten de (gescheiden) mama en papa van een communiekantje met het kleine broertje.
Het broertje in kwestie was duidelijk niet in staat om 5 minuten te zwijgen.
Tot daar aan toe, ware het niet dat de ouders ondertussen ofwel tegen het kind in kwestie bezig waren (en niet op een fluistertoontje) ofwel met elkaar aan het ruziemaken waren. Dikke roloog zeg.
Omdat iedereen weet dat communiemissen doorgaans lang duren, en dat mama/papa op deze dag zijn aandacht exclusief aan het communiekantje wil geven, voorziet de school kinderopvang voor de kleinsten. Waarom maken ze daar dan geen gebruik van?
Maar los van deze kleine ergernissen werd het een toffe dag.
En 't was een leuke dag.
De misviering was ontroerend mooi, de kinderen waren zo enthousiast dat het mooi was om naar te kijken.
Ik ergerde me wel aan het geroezemoes. Ik wil luisteren en genieten. Maar een aantal mensen vinden het blijkbaar nodig constant te mummelen, babbelen, fluisteren. Ergerlijk gewoon.
Achter ons zaten de (gescheiden) mama en papa van een communiekantje met het kleine broertje.
Het broertje in kwestie was duidelijk niet in staat om 5 minuten te zwijgen.
Tot daar aan toe, ware het niet dat de ouders ondertussen ofwel tegen het kind in kwestie bezig waren (en niet op een fluistertoontje) ofwel met elkaar aan het ruziemaken waren. Dikke roloog zeg.
Omdat iedereen weet dat communiemissen doorgaans lang duren, en dat mama/papa op deze dag zijn aandacht exclusief aan het communiekantje wil geven, voorziet de school kinderopvang voor de kleinsten. Waarom maken ze daar dan geen gebruik van?
Maar los van deze kleine ergernissen werd het een toffe dag.
dinsdag 29 april 2008
Communie - stap 2 (deel 1)
Oh, ik weet het. Druk, druk, druk... Zoals iedereen. Ach ja, les excuses sont fait...enzovoort.
Ondertussen komt stap 2 (communie van Broer) dichtbij. En onvermijdelijk ook stap 3: Het Feest.
Donderdag is er uiteraard eerst de viering zelf. Broer kijkt er naar uit. Hij moet ook voorlezen. Iets in de zin van "Indigo, ik ben de kleur van rust en stilte..."
Bon, qua casting kan dit wel tellen LOL
Goed dat ze mij niet gevraagd hebben, wie weet moest ik een zin zeggen als "Appelblauwzeegroen, ik ben de kleur van huishoudelijke efficientie"
Na de viering worden we uitgenodigd op school voor een receptie. Dit jaar dien ik dus niet op, maar laat ik me dienen. Vanaf volgend jaar sta ik weer aan de andere kant van de toog.
En na de receptie gaan we op verzoek van Broer naar de bowling. Met zijn meter & peter en hun respectieve gezinnen, de grootouders, de Zussen, en wij.
Oh ja, kleine Zus zal niet bij de viering zijn. Ook op 11-jarige leeftijd moet je keuzes maken. Of bij de communie van Broer zijn, of meezingen met het koor.
U kan ze wel bewonderen, en wij ook, als we tenminste niet vergeten de video te programmeren.
Ondertussen komt stap 2 (communie van Broer) dichtbij. En onvermijdelijk ook stap 3: Het Feest.
Donderdag is er uiteraard eerst de viering zelf. Broer kijkt er naar uit. Hij moet ook voorlezen. Iets in de zin van "Indigo, ik ben de kleur van rust en stilte..."
Bon, qua casting kan dit wel tellen LOL
Goed dat ze mij niet gevraagd hebben, wie weet moest ik een zin zeggen als "Appelblauwzeegroen, ik ben de kleur van huishoudelijke efficientie"
Na de viering worden we uitgenodigd op school voor een receptie. Dit jaar dien ik dus niet op, maar laat ik me dienen. Vanaf volgend jaar sta ik weer aan de andere kant van de toog.
En na de receptie gaan we op verzoek van Broer naar de bowling. Met zijn meter & peter en hun respectieve gezinnen, de grootouders, de Zussen, en wij.
Oh ja, kleine Zus zal niet bij de viering zijn. Ook op 11-jarige leeftijd moet je keuzes maken. Of bij de communie van Broer zijn, of meezingen met het koor.
U kan ze wel bewonderen, en wij ook, als we tenminste niet vergeten de video te programmeren.
maandag 21 april 2008
En een week later...
Nee, ik kan de overgebleven puntjes nog niet wegstrepen.
Het was wel een superdrukke week. Een week waarin ik waanzinnig veel in de auto heb gezeten, en gefeest heb.
Tijdens de vele autoritten en -ritjes heb ik enorm goeie en leerrijke, en plezante, en serieuze blogposten gefabriceerd. In mijn hoofd. Maar helaas kan ik niet én autorijden en én computeren.
Spijtig.
Het was wel een superdrukke week. Een week waarin ik waanzinnig veel in de auto heb gezeten, en gefeest heb.
Tijdens de vele autoritten en -ritjes heb ik enorm goeie en leerrijke, en plezante, en serieuze blogposten gefabriceerd. In mijn hoofd. Maar helaas kan ik niet én autorijden en én computeren.
Spijtig.
maandag 14 april 2008
En dit is het resultaat...
De cadeautjes zijn gekocht, de foto's van Broer zijn getrokken.
Euh.. de strijk, tja, ik heb wel een paar dingen gestreken.
En de glasgordijnen blijven nog wat ongewassen hangen. Tot ik er eens echt tijd voor heb.
Euh.. de strijk, tja, ik heb wel een paar dingen gestreken.
En de glasgordijnen blijven nog wat ongewassen hangen. Tot ik er eens echt tijd voor heb.
vrijdag 11 april 2008
Weekendvoornemens
Dit wil ik doen in het weekend:
- glasgordijnen wassen
- strijken
- foto's nemen van Broer voor zijn communieprentjes
- cadeautjes halen in de Stad (voor Man die bijna jarig is, voor een communicantje, en voor 3 jarigen waar Broer naar 't feestje moet)
Benieuwd wat ik maandag ga kunnen schrappen....Wordt vervolgd!
- glasgordijnen wassen
- strijken
- foto's nemen van Broer voor zijn communieprentjes
- cadeautjes halen in de Stad (voor Man die bijna jarig is, voor een communicantje, en voor 3 jarigen waar Broer naar 't feestje moet)
Benieuwd wat ik maandag ga kunnen schrappen....Wordt vervolgd!
donderdag 10 april 2008
Boempatat
Grrrr!!
En nog maar eens heeft een onverlaat tegen mijn autootje gebotst. 't Was niet erg, maar ja, ik kan weer lopen: naar de automadam hier op 't werk, naar de garage.
Toen ik vanmorgen netjes achter een andere auto opzij ging staan, om de schoolbus door te laten, reed de chauffeur voor mij ineens achteruit. Voluit geclaxoneer van mijnentwege merkte hij niet op *rollendeogensmiley
En ja, boem dan hé, nummerplaatvijsje afgebroken, nummerplaat hangt dus wat te zwieren nu, en een blutsje in de bumper.
Oh, ja, hij ging net parkeren. Of ik dat dan niet gezien had? Nee, dus, als iemand in een zeer smalle straat opzij gaat staan om een logge schoolbus te laten passeren, denk ik niet dat die daar net wil parkeren.
Trouwens, meneer de achteruitrijder, je mocht daar niet parkeren, wegens te dicht bij het zebrapad. Of had u dát niet gezien?
En nog maar eens heeft een onverlaat tegen mijn autootje gebotst. 't Was niet erg, maar ja, ik kan weer lopen: naar de automadam hier op 't werk, naar de garage.
Toen ik vanmorgen netjes achter een andere auto opzij ging staan, om de schoolbus door te laten, reed de chauffeur voor mij ineens achteruit. Voluit geclaxoneer van mijnentwege merkte hij niet op *rollendeogensmiley
En ja, boem dan hé, nummerplaatvijsje afgebroken, nummerplaat hangt dus wat te zwieren nu, en een blutsje in de bumper.
Oh, ja, hij ging net parkeren. Of ik dat dan niet gezien had? Nee, dus, als iemand in een zeer smalle straat opzij gaat staan om een logge schoolbus te laten passeren, denk ik niet dat die daar net wil parkeren.
Trouwens, meneer de achteruitrijder, je mocht daar niet parkeren, wegens te dicht bij het zebrapad. Of had u dát niet gezien?
Abonneren op:
Posts (Atom)