dinsdag 12 februari 2008

Oneindig

"Mama, weet jij wat oneindig is?" vraagt Broer terwijl ik een poging doe om het journaal te bekijken.
Hmmm..., is mijn - ik geef het toe - pedagogisch onverantwoorde respons.
Hij laat zich echter niet afleiden, en gaat verder: "Oneindig, dat wil zeggen heeeeeeel veel, zo veel dat je het niet kan tellen. Superveel dus. Wist je dat mama?"
"Jahaa", antwoord ik, ondertussen nog met een oog en oor aandachtig voor de Amerikaanse voorverkiezingen.
Hij is nu niet overtuigd dat ik het echt wel begrepen heb, en vervolgt: "Zal ik eens een voorbeeld zeggen? Als ik nu bijvoorbeeld een snoepje krijg van jou, dan zal ik je oneindig graag zien!"

Dat hij op die manier ook effectief een snoepje heeft weten te ontfutselen, moet ik aan de andere mama's wellicht niet verantwoorden...

donderdag 7 februari 2008

Lekker!


Ken je die reclame van Philadelphia? Elk spotje is met engelen (meestal vrouwen, natuurlijk). Wel ik heb ontdekt waarom... De allernieuwste snack van Philadelphia is gewoon hemels!

Het zijn de Splendips met Thai sweet Chili Saus, en rijstcrackertjes erbij.

Echtig waar heerlijk!


Nota aan de Kraftmannen (die het gemaakt hebben): gratis porties mogen ten allen tijde opgestuurd worden!

maandag 4 februari 2008

Carnaval


Als oorpsronkelijke inboorling van Aalst, ben ik wel genoodzaakt iets over Carnaval te schrijven.


Alhoewel... mijn ouders waren beide "inwijkelingen", de ene kwam van het Soete Waesland, de andere van het Scheldeland. Dus echt in mijn genen zit het Carnavalvirus niet.


Maar toch. Elk jaar kijk ik met droefheid toe hoe ze hier in de Grote Scheldestad een zielige poging ondernemen om ook Carnaval te vieren. En ik spel mijn kinderen de les, dat verkleden niet wil zeggen, een mooi rokje aandoen, maar wel er "nijg" (zoals men het in Aalst zegt) uitzien.

En zoals elk jaar trokken we ook nu op Karnavalszondag naar Aalst. We keken naar de stoet, de 80e. We lachten, we dronken een pintje, we babbelden met onze vrienden en onze kinderen strooiden kwistig met confetti (vooral op hun ouders).


't Was weeral plezant.


vrijdag 1 februari 2008

Afvallingskoers (2)

De tweede WW-meeting begon alvast goed met 2 kg minder op de weegschaal.
Pluim voor mezelf. Op naar de volgende week!

woensdag 30 januari 2008

Robert Fredeus RIP

Droevig nieuws

Vandaag kregen we het droevige nieuws dat een van de scoutsleiders van Kleine Zus overleden is. Amper 19 jaar, veel te vroeg. Hij overleed aan de gevolgen van klierkoorts. In deze tijd van medische wonderen kan je je dat echt niet voorstellen.

Mijn gedachten gaan naar zijn ouders, zijn familie, zijn vrienden. Ik wens hen allemaal heel veel sterkte.

dinsdag 29 januari 2008

Afvallingskoers

Gepakt en gezakt (mét chocolaatje dus), toog ik vorige week met een vriendin naar de Weight Watchers. Want ja, helaas, er moeten weer wat kilootjes af. En met zijn 2 is het leuker dan alleen, dus verschenen wij stipt op de afspraak.

Eerst moesten we op de weegschaal. Dat was minder erg dan ik dacht: ten eerste moest je daarvoor niet vooraan gaan staan, waarna je gewicht toetergewijs zou worden uitgeschreeuwd en ten tweede woog ik zelfs met kleren aan minder dan thuis.

Waarschijnlijk is dat om de dames moed te geven.

De term dames is wel op zijn plaats hier: combineer in je hoofd gerust de beelden die de woorden "dames" en "weight watchers" oproepen, en zo zagen ze er ook uit.
Behalve I en ik natuurlijk, wij zijn helemaal niet damesachtig, puh!

Bon, het eerste deel viel dus al mee.
In het tweede deel krijg je dan een soort peptalk. De peptalk van de week, zeg maar. Dikke roloog zeg!

Ondertussen zat ik al ijverig in het Puntenboekje te bladeren. En te tellen. En ook stiekem te lachen met de dolenthousiaste Dieetgoeroe vooraan.

Maar, ik ga me niet laten kennen! Ik wil volgende keer Resultaat zien! Ook dat is het voordeel van met zijn 2 te gaan. Ik wil minstens evenveel kwijt zijn als I. Dus eet ik nu veel appels, geen snoep, en ik tel mijn Points.

Wordt vervolgd....