Liefdesperikelen

Toen Broer (6 weken ná de heugelijk dag) zijn verjaardagsfeestje vierde, nodigde hij naast de horde jongens ook 3 meisjes uit. Joepie, dacht ik, want meisjes zijn rustiger... Jammer genoeg konden 2 van de 3 deernes niet, en waren ze bijgevolg met 18. De jarige, 17 wilde jongens, en 1 rustig meisje. Die dan ook liever met Grote en Kleine Zus ging spelen, dan met de 18 wildebrassen.

De schooldag na dit heugelijke gebeuren, verkondigde Broer heel fier dat Zij nu wel verliefd was op hem. Want ze vond het een leuk feestje. Bon, als motivatie voor verliefdheid kan dit wel tellen.
Helaas was de verliefdheid van korte duur, want nog voor het terug weekend was, kondigde Broer aan dat Zij nu "op" een vriendje van hem was.

Erg aangeslagen was hij niet, een tikkeltje opgelucht misschien. Wie weet. Want als je 'op' iemand bent, mag je niet meer heel de tijd voetballen, maar moet je tijdens de speeltijd eens hand in hand gaan staan. En voetballen vindt hij toch nog nét iets leuker.

Tot het vriendje gisteren Haar hart brak. Zij had een slecht cijfer op een toets, en was er wat verdrietig over, wat terstond met een koele 'En dan?' van het liefje werd afgedaan. Zij werd heel kwaad, en maakte "het" vervoglens uit. Via een vriendinnetje die het dan aan Broer moest zeggen, die het op zijn beurt aan de gedumpte in kwestie moest zeggen. Waarop de gedumpte ineens terug mocht mee voetballen.

Gisterenavond fluisterde Broer me bij het instoppen toe, dat Zij gezegd had (via het vriendinnetje uiteraard) dat Zij misschien nu terug "op" hem ging worden, daar ging Zij met haar vriendinnetje eens over nadenken.

Voor alle zekerheid heeft Broer vandaag toch maar zijn voetbal meegenomen.