Deze week zijn de Zussen op kamp, Man zit voor 't werk in het buitenland. Dus zijn Broer en ik alleen.
Alleen met ons twee dat wil zeggen:
- dat ik een wriemelkind in mijn bed heb.
- dat het uit de diepvries gehaalde brood maar niet op raakt. Ter vergelijking: op andere dagen wordt er bij ons 1 brood per dag gegeten...
- dat gezien de nogal veeleisende smaakpapillen van Broer, de 'kook'activiteiten zich deze week beperken tot McDonalds, pizza, balletjes in tomatensaus en dergelijke culinaire hoogstandjes.
Vanavond komt Man terug, morgen halen we Kleine Zus op, overmorgen Grote Zus en zijn we weer klein-gezin-af.
Het is wel leuk - voor even....
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten