dinsdag 13 november 2007

ouder worden...

Gisteren had ik geen leuke verjaardag.
Eigenlijk ben ik, ondanks mijn ondertussen "ver" gevorderde leeftijd, nog net een kind, ik verheug me op een speciale dag, cadeautjes, taart, ... maar gisteren was het dus veel minder.

Als eerste verzachtende omstandigheid telt alvast het feit dat Man normaal vakantie had genomen, maar vrijdag toch bericht kreeg dat hij echtig en techtig naar de vergadering in Nederland moest. Zoals het een liefhebbende echtgenoot betaamt, heeft hij geprobeerd zich hieronder uit te muizen. Helaas pindakaas, in Nederland konden ze gisteren niet zonder hem.

Tweede verzachtende omstandigheid is iets ingewikkelder. Een paar weken geleden stonden we in de Fnac in dubio. Een nieuwerwetse walkman gingen wij kopen, een i-pod dus. Ik vond het ding nogal duur, om "zomaar" aan te schaffen. En zei toen tegen man; weet je wat, 't is dan ineens voor mijn verjaardag. Niet wetende dat hij, helaas pindakaas bis, deze woorden vrij letterlijk heeft genomen en dus geen cadeautje meer had gisteren.

Tenslotte waren heel veel vrienden "het" vergeten, waardoor ik vandaag - een dag te laat dus -een mailbox en telefooninbox vol "sorry", "te laat", "als nog van harte" berichten en dito kaartjes heb.

Gelukkig kreeg ik van mijn superschatten van kinderen wel een cadeau: een reuzegrote medaille Voor De Allerbeste Moeder. Dat doet een mens dan weer wel deugd.

En Man heeft beloofd het goed te maken.

Oh ja, gisteravond net voor de wekkerradio middernacht aanwees, heeft hij mij nog opgebiecht dat hij ook vergeten bloemen was kopen met het geld dat mijn lieve schoonmoeder hem vorige week had gegeven...

dinsdag 6 november 2007

vakantie

Een van de vakantietaken die ik me voorgenomen had te doen, en ook gedaan heb, was het ordenenen van mijn verzameling.
Geen bierviltjes, geen postzegels, geen sigarenbandjes, maar wel geboortekaartjes.

Ooit gestart, ik weet niet meer wanneer, toen ik zag dat mijn moeder - ik woonde nog thuis dus - een in mjin ogen heel mooi kaartje van kennissen wou weggooien.

"Oh, niet weggooien, ik ga dat bijhouden". Waarop mijn moeder - net zoals ik nu tig keer zeg tegen mijn kinderen - zei "Wat ga je daar in godsnaam mee doen? Morgen ligt het weer ergens in mijn weg".
Awel, zei ik, ik ga ze allemaal bijhouden, ik ga geboortekaartjes verzamelen.
Want elke grote verzameling is ooit met het eerste stuk begonnen.

Ondertussen, een eeuw later om zo te zeggen, heb ik er 1150. Het zijn al lang geen kaartjes meer van alleen maar bekenden/kennissen/vrienden. Maar ook "via-via" krijg ik er een heleboel.

Een beetje statistiek? Het oudste is van 1934, het meest recente van vorige week.
De "populairste" dagen zijn 4 mei, 9 juni en 21 juni, van deze data heb ik er telkens 8.

18 dagen zitten er nog niet in. Dus als u jarig/bevallen bent op
3, 16 of 24 januari
4 of 29 (jawel!) februari
6 maart
15, 18, 24 of 26 mei
19 juli
5, 19 of 22 oktober
6 of 21 november
4 of 8 december

Aarzel niet, en stuur me een kaartje, God zal 't u lonen. :-)

zondag 21 oktober 2007

Vlaanderen quizt...

Vlaanderen quizt werd dit weekend georganiseerd. In meer dan 70 Vlaamse gemeenten. Wij waren van de partij in Aalst. Resultaat? Na de eerste tussenstand, stonden we eerst, na de tweede tussenstand nog steeds eerst. Na de derde tussenstand op de tweede plaats, met 2 punten achter de eerste. En de eindstaat was dezelfde.
Tweede plaats dus. Amper 2 puntjes te kort om naar de grote finale te gaan.
Maar ja, eigenlijk kon ik toch niet naar de finale. Want net op die 23e november ga ik naar Merelbeke, om te gaan... juist ja - quizzen! Allen daarheen, want 't is voor 't goede doel!

vrijdag 19 oktober 2007

Rome

In afwachting van enkele foto's die ik hopelijk gauw krijg van De Vriendin Met Fototoestel...

Rome was:
- mooi (Schildpadfontein, Campo di Fiori, Engelenbrug)
- druk (heel veel toeristen, betogers en politie)
- lekker (heel lekker gegeten - hoe kan het anders in Italië)
- warm (30° - ijsjesweer dus)

We hadden wél pech (we zullen dus nog een keertje terug moeten).

Zaterdagochtend bij het ontbijt valt een van ons (nee, niet ik) van een piepklein treetje. In de namiddag hebben we een Romeins ziekenhuis bezocht, en nee, dat staat niet echt in de toeristentop-10. Resultaat: een voet in het gips tot aan de knie, op zoektocht langs een resem Romeinse apotheken naar een stel krukken, op zondag toch via het hotel een rolstoel bemachtigd, en verdere uitstapjes dus met hindernissen.

Omdat het zondag verkiezingen waren, was er door de Forza Italia een grote betoging gepland op zaterdagmiddag. Gevolg: Colosseum en omgeving was afgesloten voor toeristen, de hop-on-hop-off-bus die we gereserveerd hadden reed maar tot 15 uur, en overal heel veel politie.


Maar we hebben wel veel gelachen :-)

maandag 8 oktober 2007

update

Voorlopig niet naar 't buitenland.... oef, dikke oef. Paspoort is ondertussen wel in orde. Dus tja, misschien MOET het wel eens. Ik bijf hopen van niet, want een aantal dagen in de week ertussen uit, vergt heel wat georganiseer.

Vorige week was ik trouwens geveld door sinusitis en ontstoken bovenste luchtwegen, met een piepstem tot gevolg. Wie weet, misschien was het wel psychologisch, om vandaag maar niet te moeten vertrekken :-)

Dit weekend vertrek ik wél. Met 6 vriendinnen naar Rome...

dinsdag 25 september 2007

grrr...

Ik krijg net telefoon van een collega. Met de vraag of mijn paspoort in orde is. Nee dus. Vervolgens het verzoek om het ASAP, met spoedprocedure dus in orde te laten maken.
Waarop ik vroeg of ik ook nog mocht weten waarom? Ah ja, wist ik misschien nog niet dat er vrijdag een vergadering is in Algerije? Nee, lieve collega (grrr) dat wist ik niet.
Maar ik heb wél plannen, vrijdagavond een etentje (reeds ingeschreven én betaald), zaterdagochtend vertrekken de kinderen op scoutsweekend (dus 3 rugzakken inpakken). En toen ik voorzichtig polste of het dan voor 1 dag op en neer was, kreeg ik doodleuk als antwoord: nee, nee, vrijdag vertrekken, zaterdag is het daar heel de dag vergadering, zondag terug naar huis.
No way.

Ben ik nu de enige die dit NIET NORMAAL vind?

dinsdag 18 september 2007

De mop is ...

Na de huismoeder en Virginia hun blog over de mop te hebben gelezen, kan ik niet achterblijven.

Hier vertelt Broer net dezelfde moppen als de jongste zoon ten huize Virginia.

Maar wél telkens in XL-versie.

Jantje bij de slager: die doet wel 7 dagen na elkaar in de broek voor de slager eindelijk zijn geduld verliest en zijn worstassortiment uitbreidt.

En Jantje met de oma wil wel honderd maal iets oprapen. Geldstukken, geldbriefjes, postzegels, pokemonkaarten, je kan het zo gek niet bedenken. En de oma reageert telkens heel stoicijns, en very supernanny, "nee, Jantje, dat mag niet dat ligt op de grond, dat is vies". Wanneer hij merkt dat de toehoorders beginnen te geeuwen, of zich terug aan andere bezigheden zetten, of (wat meestal het geval is) de Zussen rologend beginnen te zeggen 'hállóó, doe eens verder' - laat hij de oma vallen. Het vervolg kent u.

Andere moppen worden dan weer compleet verkeerd verteld, zodat de clou volledig verloren gaat. Wat wij dan weer grappig vinden...